Terugblik - Prachtig kut 2021

Door HackingDutchman op zondag 26 december 2021 14:29 - Reacties (8)
Categorie: Algemeen blogpost / column / gezeur, Views: 3.612

Terugblik - Prachtig kut 2021



Laten we maar beginnen bij het realistische begin, wat een kutjaar. Lockdowns, prikken, 90% thuisonderwijs, twee legale openbare feestjes in één jaar, energiecrisis, niet naar kapper kunnen, huizenprijzen die hoger zijn een wolkenkrabber, links en rechts inflatie, nauwelijks sporten en we eindigen deze pracht natuurlijk ook weer met een fantastische lockdown.


Gelukkig heb ik wel een hoop lenzen kunnen maken reviewen, dat was dat wel weer een positieve noot aan dit jaar. Voor de rest kan ik er eigenlijk niet echt positief op terugkijken, want de normale gang van zaken is wel écht weg. Oh ja, en die energiecrisis vind ik eigenlijk ook wel positief, want mijn hoop is dat de wereld hierdoor een beetje wakker wordt geschud richting de duurzame alternatieven, en laat ik nu net in die richting afstuderen komend jaar.


Aan het einde van het jaar kijken mensen ook vaak vooruit naar het volgende jaar, en vaak ook nog ietsje verder. Dit jaar ging het tijdens de kerstdiners, de studentenversies, niet die op eerste en tweede kerstdag, vooral over de nasleep van de corona. Hoelang gaat dit nog allemaal duren? Wanneer kunnen we overal weer normaal naartoe, restaurant, uitgaansgelegenheden, musea, sportwedstrijden, buitenland en winkelen? Elk half jaar lijkt er weer een nieuwe variant te komen en een nieuwe lockdown. En we weten van het griepvirus, dat dit elk jaar blijft gebeuren. Dus, hoelang gaan we deze inhumane situatie nog in stand houden? Is het ethisch om de boel op een gegeven moment open te gooien? Kijkende naar de mensen die sterven, is gewoon het recht van de sterkste, bij biologie heb ik ooit de term darwinisme geleerd. Daar kan ik mijzelf wel in vinden, echter wordt het in de westerse ‘’verzorgings’’maatschappij nogal als onethisch gezien. ‘’Verzorgings’’, dus zodra de inflaties te hoog worden en de staatskassen leeg raken, eigenlijk moet je zeggen nog meer in de min gaan staan, dan geldt natuurlijk de economie als uitgangspunt en kan je dat ‘’verzorgings’’ woordje wel weggooien.
Tweede dingetje, naast het recht van de sterksten heb je ook de mensen in de zorg. Voor die mensen vind ik dat je het niet kan doen. Die moeten je immers door hun eed wel helpen, maar als alles van het slot gaat is er te weinig plek in de ziekenhuizen en maken die mensen vreselijke dingen mee. Uit de eerste crisis zijn er ook mensen overgebleven met een soort van PTSD. Tevens heeft een significant deel van het zorgpersoneel de handdoek in de ring gegooid, is vroegtijdig gestopt of heeft een andere beroepsrichting gekozen. Een veel gehoorde kreet is dat ze zich niet genoeg gewaardeerd voelen. Vooral door de overheid. Als je dan kijkt naar de nieuwe begroting, waarin de zorg juist moet gaan bezuinigen, terwijl ze nog twee jaar planbare zorg moeten inhalen én de mensen waarschijnlijk ook nog eens nog ernstiger binnenkomen vanwege de vertraging, lees kost meer geld voor de ziekenhuizen, snap ik dat zelfs niet… Ik zie de kwaliteit van de zorg dan slechter worden en/of de wachtrijen héél erg lang worden.



Eens wat dichter bij huis kijken, de studentjes. Gelukkig heb ik het gros van mijn studententijd kunnen meemaken buiten het hele coronagedoe om. Echter, als dit zo doorgaat is er straks een hele generatie die dat niet heeft kunnen doen. Opgetogen kunnen zij enigszins de toekomst inkijken, omdat de basisbeurs straks weer terugkomt. Daar hebben ze echter weinig aan als ze thuis thuis(bij hun ouders) achter de laptop colleges zitten te kijken. Overigens werkt dat thuisstuderen steeds slechter, je kamer en huis fungeren nu als studie- én ontspanningsplek, iets waar veel mensen, inclusief mijzelf, wel wat moeite mee hadden afgelopen half jaar. Het ging anderhalf jaar goed, maar het breekt je op een gegeven moment wel op.



Van de studentjes kunnen we een klein bruggetje slaan naar de woningcrisis, want de studenten hebben overal ook de grootste moeite om een kamer te vinden, vooral de internationalen. In de uithoek die zich Enschede noemt zijn ze inmiddels ook maar noodopvangen aan het bouwen. Daar komt waarschijnlijk zeer binnenkort ook nog een noodopvang voor asielzoekers bij, want Enschede hoorde ook bij de aangewezen plekken van het Rijk. 100.000 woningen per jaar erbij werd er onlangs beloofd. Dat zullen wel van die blokken dozen worden in het randstedelijke gebied. Kijkende naar de sociale huurwoningen in Nederland schrok ik van de hoeveelheid, 28% van de woningvoorraad is sociale huur [1]!?!? Dit is tevens een van de grootste van heel de EU [2]. Is dit niet een teken dat huizen gewoon veel goedkoper moeten worden in Nederland? Dit is natuurlijk niet van de afgelopen huizencrisis, maar die woningen staan er al veel langer. Dus, zelfs vóór de enorme stijgingen konden veel mensen al geen huur ophoesten. Zelf ben ik van mening dat sociale huur niet zo’n goede oplossing is, al helemaal niet als nagenoeg één derde van de gehele woningvoorraad hieruit bestaat. Misschien is het tijd om de huizenmarkt eens een beetje om te gooien en het probleem bij de kern aan te pakken, in plaats van meer sociale huurwoningen te bouwen, wat eerder lijkt als pleisters plakken. Nu weet ik niet wat het kernprobleem is bij dit probleem, maar dat lees ik hopelijk wel terug in de reacties.



Ik zal maar eindigen met iets over de energiecrisis, anders wordt het wel erg veel leeswerk. Ik heb nog steeds grote twijfels over de elektrische auto. De reikwijdte is nog steeds belabberd, je kan het ding maar op bepaalde plekken opladen én zie jij in het straatbeeld al overal van die laadpalen staan? Heel veel mensen hebben geen oprit voor hun auto, moet er in de toekomst dan overal waar een auto staat een laadpaal bij staan? Het snelle optrekken vind ik wel een groot pluspunt.
Laat staan dat we eerst eens het net moeten versterken. Het is nu al crisis op het net, laat staan als we straks alles elektrisch gaan verwarmen en rijden, dan moeten we de elektriciteitsproductie eerst even verdrievoudigen, of meer, volgens mij. Alle huizen verwarmen op elektriciteit én alle benzine en diesel vervangen door elektriciteit. Dat is nogal wat. Gelukkig zijn de warmtepompen wel een stuk efficiënter en de elektrische auto’s ook wel, maar alsnog gaat het om héél veel elektriciteit.
Waterstof dan? Mmmm, dan moeten we wel héél véél overproductie hebben, met round-trip-efficiënties van maximaal zo rond de 20-40 procent. Dan zie ik misschien eerder auto’s op perslucht rijden [3,4]. Al moet daar nog redelijk wat onderzoek naar gedaan worden, met name naar de motor [5]. Waarom perslucht? Omdat de round-trip-efficiëntie een stuk hoger kan zijn, er zit immers geen productiefase tussen. In vergelijking met waterstof betekent dit dat er geen electrolyzer en fuel cell nodig zijn, dit scheelt enorm in het materiaalgebruik. Ook hoeven er minder eisen aan bepaalde materialen te zitten, want waterstof is heel licht en klein en kan mede daardoor materiaal bros maken. Desalniettemin, is de energiedichtheid wel een stuk lager. Hiertegenover staat dat lucht overal beschikbaar is en het snel getankt kan worden, mits de infrastructuur, lees enorm dikke compressor en luchtontvochtiger en stroomaansluiting, er is. Oh ja, lucht kan ook niet ontploffen. Al is het ontploffingsgevaar voor waterstof in de buitenlucht verwaarloosbaar te noemen. Het vervliegt in een ogenblik en door de druk waarop het opgeslagen is, is zo’n fles leeg voordat die ooit kan ontploffen.
We kunnen ook een fossiele brandstof maken van planten of algen. Algen met een hoog oliegehalte kunnen relatief eenvoudig worden gekweekt en de olie kan worden gewonnen en geraffineerd. Al heb ik hier in 10 jaar helaas niet erg veel spannends meer over gehoord. Dit doet met denken aan de super grafeenbatterij…
Al met al ben ik nog steeds zeer benieuwd naar de ontwikkelingen op energiegebied en met name de transportsector.


Eindigen op een positieve noot… even denken… ik zal nog wel proberen er een lensreview uit te schieten vóór het einde van het jaar.
Houd de vingers aan de handen en vries niet vast!


[1] https://www.ad.nl/wonen/1...-is-zorgwekkend~aaeef26d/
[2] https://eufactcheck.eu/fa...sing-averages-nine-years/
[3] https://sites.google.com/site/rijdenopperslucht/home
[4] https://www.solutionair.nl/nl/
[5] https://www.sciencedirect...cle/pii/S2211467X2030136X

Overal en altijd muziek - Waar is de stilte gebleven

Door HackingDutchman op maandag 25 oktober 2021 15:29 - Reacties (16)
Categorie: Algemeen blogpost / column / gezeur, Views: 3.914

Kleine witte dingen in je oor, of grote ronde doppen eroverheen, af en toe zie je zelfs nog echte vintage exemplaren met draadjes eraan.
Draagbare kleine speakertjes voor op de fiets, in de douche, tijdens het sporten of in de tuin.



Of je nu boterhammen aan het smeren bent, op de fiets naar supermarkt gaat, ligt te zonnen in de tuin, aan het joggen, sprinten of kruipen bent, aan het douchen bent, achter de computer/laptop zit en ga zo maar door. Overal is tegenwoordig muziek bij nodig. Het lijkt wel alsof de stilte is verdwenen. Een aantal dingen kan ik wel begrijpen, een simpele krachtsport waarbij je binnen een straal van een meter of 10 blijft en geen concentratie nodig hebt, achter de computer of tijdens het studeren. Echter, op de fiets lijkt mij dit niet heel erg handig. Deelnemend aan het verkeer is een extra zintuig, zoals gehoor, toch wel handig. Anders hadden ze waarschijnlijk ook geen wet in het leven geroepen om elektrische voertuigen een bepaalde hoeveelheid geluid te laten blijven uitstoten.

Waarom is er altijd muziek nodig bij een handeling? Waarom kan er niet iets gedaan worden in ‘’stilte’’. Wat voegt het toe?
In eerste instantie lijkt het mij te gaan om een alledaagse ‘’saaie’’ handeling dragelijker te maken. Boterhammen smeren met Bert en Ernie, koken met Kanye West, wandelen met Whitney Houston, fietsen met Frank Sinatra, sporten met Shakira en niksen op de bank met NeYo.
Dus, zeg het horen van vogeltjes in het bos en het waaien van de wind, spetteren van het spek in de pan, het aan horen komen van automobielen en vreselijke brommers op de fiets, geconcentreerd sporten zonder mobiel aan je of oortjes/koptelefoon op maar vaarwel, allemaal niet nodig.
Een verklaring kan zijn, dat het luisteren naar (goede) muziek ervoor zorgt dat er dopamine wordt aangemaakt, net als bij het gebruik van amfetaminen en andere soorten drugs. Kan men hier dan ook verslaafd aan raken? Verklaard dit het overmatig gebruik van muziek?



Wat mij de laatste jaren is opgevallen is dat niet meer alleen de middelbare scholieren af en toe op de fiets met hun mobiel/boxen drillrap of hardstyle aan het luisteren zijn, maar ook mensen die enkele decennia ouder lijken te zijn, én lopend. Leuk, nog meer geluid in de openbare ruimte… Ik heb altijd geleerd dat dit enigszins respectloos is, maar tijden veranderen.
Dit fenomeen heb ik trouwens nooit begrepen, naast het feit van eerste en tweede klasser geweest te zijn, want dan gaat er gewoon een nieuwe wereld voor je open. Daar verwacht je het ook van. Leuk een beetje kloten met een mobieltje op de fiets.

Is muziek nu ook een soort ‘’consumptiegoed’’ geworden, in dezelfde stijl als sociale media? Altijd en overal muziek, altijd en overal scrollen op sociale media? Zijn mensen bang geworden voor hun eigen gedachten als het stil wordt? Rustig op een bankje zitten in het park en naar het park kijken lijkt tegenwoordig niet echt meer voor te komen in de praktijk, want smartfoon.

''Stilte'' kan hier wat breder worden opgevat dan letterlijk géén geluid meer horen om je heen. Omgevingsgeluid is eigenlijk ook stilte. Pratende mensen om je heen, lopende personen, fietsende mensen, voorbijrijdende auto's, een kopieerapparaat of een ''krakende'' hardeschijf.
Als het écht stil is in een huis hoor je vaak toch nog ergens wat kraken, een verwarmingsbuis, of met je raam open een enkel nachtdier en wat bladergeruis van bomen, of in de stad natuurlijk iets meer dan dat.

Het consumeren van muziek is natuurlijk ook veranderd in de loop van de tijd. Spotify kent vele gebruikers en uiteraard wordt hier ook veel data uit vergaard. Zo blijven afspeellijsten langer ‘’leuk’’ om naar te luisteren, want ze kennen jouw muzieksmaak beter dan jijzelf.

Even kijken naar mijn eigen gedrag. Ik heb een hekel aan grote dingen op mijn hoofd, laat staan mijn oren. Geen petten, caps, capuchons of oortjes, en al helemaal geen koptelefoons. In de trein is er weinig keus en gebruik ik oortjes met ruisonderdrukking, maximaal twee maal per week, niet langer dan 4 uur.
Voor de rest heb ik op de twee plekken waar ik vaak vertoef studiomonitoren staan en aparte subwoofers, want bas mag nooit ontbreken. Mijn voorkeur gaat dus uit naar geluid via speakers, geluid dat iets verder van je vandaan komt. Waarom eigenlijk? Omdat ik geluiden in het dagelijkse leven ook zo waarneem, iemand fietst drie meter voor je langs, en je de bas kan voelen. Mijn voorkeur van muziekconsumptie past dus ook niet zo goed bij wat ik veel om mij heen zie, dus kan ik ook wel begrijpen waarom dit mij misschien extra opvalt.

Muziek kan natuurlijk ook zorgen voor concentratie. Neem bijvoorbeeld rustige klassieke muziek, dit kan de concentratie in sommige gevallen juist bevorderen. In dezelfde trant kan muziek ook zorgen voor rust. Sommigen onder ons kunnen de concentratie maar moeilijk vinden met pratende mensen om zich heen, hier biedt muziek wel een nuttige uitkomst voor de verdoezeling van hinderlijk omgevingsgeluid. Echter, waar zorgt het dan voor tijdens het smeren van de boterhammen, het fietsen of het douchen? Op de weg naar een ‘’groenere’’ wereld kan je natuurlijk ook een nummer uitkiezen van drie minuten voor tijdens het douchen, om op je douchetijd te letten, ergo, waterconsumptie en gasverbruik. De andere kant kan het ook opgaan, lekker blijven meezingen en haast vergeten dat je onder de douche staat.

Gelukkig is muziek een subjectieve kwestie, dus één groot grijs gebied. Dat is maar goed ook, want de keuze is reuze. Wat ik wel hoop is dat de openbare ruimte wat stiller wordt. Dus geen optrekkende motorvoertuigen meer en afstammelingen van Pipo de Clown met muziek op de fiets of lopend op de trambaan.


Nou, tot een conclusie zijn we niet gekomen, maar daar is de mens ook veel te ingewikkeld, of te dom, voor.

REVIEW - Sigma 85mm F/1.4 DG DN Art

Door HackingDutchman op zondag 12 september 2021 13:50 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.285

Sigma 85mm F/1.4 DG DN Art Sony E

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.


Naast de ‘’standaard’’ Art serie van Sigma, met het achtervoegsel DG, heb je nu ook een 85mm F1.4 met het achtervoegsel DG DN. DN lenzen zijn speciaal ontwikkeld voor systeemcamera’s. Dit komt erop neer dat de lenselementen verder achterin kunnen worden geplaatst, in vergelijking met objectieven die ook geschikt zijn voor spiegelreflexcamera's. Hint, geen spiegel tussen de lens en de sensor.
Dit heeft vooral een voordeel bij groothoeklenzen. Hoe dichter het achterste element dan geplaatst kan worden bij de sensor, hoe minder ingewikkeld het retrofocus deel van de lens. Dit komt er ook op neer dat er meer ruimte over is voor ander ‘’compensatieglas’’, glas dat bijvoorbeeld aberraties of vervorming tegen gaat. Een goede voorbeeld lens van deze eenvoudigere designaspecten is misschien wel de Sigma 35mm F1.2, die alleen te krijgen is voor systeemcamera’s. Waarschijnlijk is het het financieel niet waard om eenzelfde lens te ontwerpen voor op spiegelreflexcamera’s.
Bij telelenzen, zoals deze 85mm, zorgt het vaak voor een net wat compacter design. Tevens moet deze lens nog net wat beter zijn dan de 85mm F1.4 DG, scherper en minder chromatische aberratie, volgens Sigma zelf én de vergelijkingsreviews die je op internet kan vinden.



Tegenwoordig wordt er door meerdere objectiefbouwers wel vaker gekozen om wat glas weg te laten dat voor vervorming compenseert. Dit zorgt dus voor een compactere en lichtere lens. Echter, het nadeel is wel dat er veel meer distortie aanwezig is. Waarom kiezen dan steeds meer lensfabrikanten om dit glas achterwege te laten? Simpelweg, omdat het digitaal zeer makkelijk en zonder kwaliteitsverlies recht te trekken is, direct in de camera, of achteraf tijdens de nabewerking. Daarom heeft Sigma er ook bij dit DG DN exemplaar voor gekozen dit stukje glas achterwege te laten video.

BOUWKWALITEIT
De lens is, net zoals alle andere Art serie lenzen, volledig mat zwart afgewerkt, wat er netjes en tijdloos uitziet.

Qua gewicht en formaat vind ik de lens nogal meevallen, beide zijn niet excessief groot.



Het handgevoel van de lens is voor 75% premium. Dit komt omdat het middelste deel van de lens uit glad kunststof is vervaardigd, de rest lijkt metaal. Dit onderdeel ziet er tevens net wat lichter gekleurd uit dan de rest van de behuizing. Echter, je komt maar weinig in aanraking met dit kunststof deel, omdat dit onderdeel alleen de knopjes huisvest, en niet de diafragmaring en focusring.
De Sigma Art 35mm F1.2 DG DN heeft ook zo’n kunststof ring van dezelfde grootte, maar het gevoel daarvan valt in het niet, omdat de rest van de lens vele malen groter is dan bij deze Sigma Art 85mm F1.4 DG DN.



Ook dit objectief heeft weer alles aan boord wat we tegenwoordig mogen verwachten van een premium lens voor de Sony E-mount. AF/MF switch, diafragmaring, AFL focus lock knop, switch om de klik in de diafragmaring aan of uit te zetten én een lock switch voor het diafragma. Deze diafragma lock switch werkt alleen als de diafragmaring in A is uitgelijnd. Als de ring op A staat en je sluit de switch, dan kan je het diafragma niet meer bewegen. Ideaal voor als je het diafragma in de camera wilt instellen en niet via de ring. Hierbij heeft Sigma naar de community geluisterd, want hier was behoefte aan. Dit zien we nu ook terug in de nieuw geïntroduceerde Sigma Art 35mm F1.4 DG DN.
Kijken we naar Sony zijn nieuwste paar lenzen, 14mm F1.8 GM, 50mm F1.2 GM en de 35mm F1.4 GM, dan hebben deze niet zo’n switch om de diafragmaring vast te zetten. Hier wordt dus duidelijk niet zo goed naar de community geluisterd als bij Sigma.



Al met al weer een goede degelijk gebouwde Art DG DN lens met een relatief tijdloos design.
AUTOFOCUS
Wijd open, bij een klein en licht onderwerp, op een grote en goed belichte achtergrond, heb ik wel last van focus hunting. Lees, bij een takje met wat blaadjes in de zon, tegen wat struikjes en een boom. Soortgelijke problemen ervaar ik wel vaker, het schijnt toch iets te zijn waar niet lekker op gefocust wil worden, of ik moet iets gaan aanpassen in de instellingen…

Wat opvalt is dat de lens eerst iets verder ‘’zoekt’’ en dan terugkeert naar het onderwerp. Dit gebeurt vooral als je eerst dichtbij focust en dan ergens verder weg focust. Het zorgt ervoor dat het niet de snelste is, maar ook niet de langzaamste. Let wel op, ik test de lens met een sony A7R II, dat is ook niet meer de nieuwste camera.

In schemerige omstandigheden duurt het iets langer, maar is de focus nog wel te krijgen. Gaan we naar donkere omstandigheden met monotone kleuren, weinig tot geen contrast, dan houdt het op.

Voor de rest focust de lens accuraat en ‘’snel’’. Tevens de oogautofocus werkt naar behoren.
OPTISCHE KWALITEIT
Zoals te verwachten is de lens scherp, vanaf wijd open diafragma tot wat geknepen diafragma, van midden tot rand. Niets op aan te merken. Wijd open zijn de prestaties goed, bij een wat kleinere diafragma-opening neemt de scherpte mondjesmaat toe.







De achtergrondonscherpte is prachtig bij deze lens. Wat we inmiddels gewend zijn van de Sigma Art serie, prachtig zacht met ook een fraaie zachte overgang.
De bokehballen zijn vrij van uienringen en hebben geen last van chromatische aberratie. De vorm van de ballen is echter alleen perfect rond in het midden van de lens. Daarbuiten gaat het al vrij snel naar kattenogen/ovalen in de hoeken.
Als we het diafragma dichtgooien blijft de bokeh relatief rond, door de 11 afgeronde diafragmabladen.








Een opmerking van mijn kant, het lijkt tegenwoordig wel op te houden bij 11 diafragmabladen bij Sigma én Sony. Waarom niet ietsje meer bladen, tot het punt dat de bokehballen perfect rond blijven? Lijkt een kleine, niet noemenswaardige investering tegenwoordig de dag.



De kleurrendering is gelijk aan vele andere lenzen van de Art serie, relatief aan de warme kant en contrastrijk / verzadigd.
Er is volop contrast en microcontrast aanwezig, bij wijd open diafragma al, dit neemt in kleine mate toe naarmate het diafragma verder dicht wordt geklapt.







Als al eerder aangegeven, is het duidelijk merkbaar dat Sigma hier het stukje glas voor de vervorming heeft weggelaten. Als we het lensprofiel niet toepassen zie je duidelijke vervorming. Echter, met het profiel eroverheen verdwijnt de vervorming als sneeuw voor de zon.





Van flares heb je weinig last. Mocht je wel flares in beeld krijgen, dan zien ze er niet heel erg esthetisch uit. Als je een flare in beeld hebt, kan je duidelijk zien dat contrast wél heel goed behouden blijft. De coatings van de lens presteren hier zeer goed.





Chromatische aberratie is minimaal tot niet aanwezig. Waarbij menig lens door de mand valt als je door het bos loopt en wijd open een zonnig plekje op de foto zet, dan zijn door de vele contrasten en fijne details van de vele planten vaak grote hoeveelheden chromatische aberratie te zien. Deze lens laat zien dat we ons hierover geen zorgen meer hoeven te maken bij moderne objectieven, en toont ook hier geen noemenswaardige chromatische aberratie. Een ware top prestatie.





Doordat het glaswerk en de coatings bij deze lens van goede kwaliteit zijn, zien we dat er ook in de highlights veel informatie behouden blijft, bij wijd open diafragma. Dit is bij wat minder glas toch echt nog steeds een pijnpuntje en iets wat je van vintage lenzen al helemaal niet hoeft te verwachten.




CONCLUSIE
Sigma stelt nog steeds niet teleur. De lens presteert uitstekend. Als we kijken naar deze review dan maakt Sigma alle beloftes waar. De lens is uitermate scherp, heeft nagenoeg geen last van chromatische aberratie, de bokeh is prachtig zacht en de autofocus werkt ook goed. Deze prestaties worden nog opmerkelijker als we naar de prijs van de lens kijken, op het moment van schrijven 1079 euro. In vergelijking met de Sony GM 85/1.4 scheelt dit maar liefst 570 euro. Helaas heb ik de 85/1.4 GM niet in mijn handen gehad. Echter, het feit waarom ik voor de Sigma heb gekozen, is omdat deze lens scherper is en minder last heeft van aberraties, volgens vele andere online reviews. Volgens de meeste vergelijkingsreviews op onder andere YouTube, is de Sigma beter dan de Sony 85mm GM, alleen schijnt de Sony een net wat betere autofocus performance te hebben.

Al met al weer een toplens van Sigma voor op de Sony E-mount en zonder meer een aanrader!


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html


Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.

REVIEW - Meyer Optik Görlitz Orestor 100mm F2.8

Door HackingDutchman op vrijdag 3 september 2021 12:49 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.102

Meyer Optik Görlitz Orestor 100mm F2.8

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.


De Meyer Optik Görlitz Orestor 100mm F2.8 staat erom bekend een goede portretlens te zijn. Nu heb ik helaas nog geen portret persoon om te laten zien in deze review, maar in de natuur staan genoeg objecten om even te willen figureren als gezicht.

Er zijn enkele versies bekend van deze lens. Een eerste versie kenmerkt zich door een klassiek zebra uiterlijk en schijnt in maar liefst 15 diafragmabladen te zijn voorzien. De tweede en tevens laatste versie is iets conventioneler gestyled en telt maar 6 bladen. Ook schijnt deze laatste versie een iets andere coating te hebben.
Later schijnt de lens opnieuw uitgegeven te zijn als de Pentacon 100mm F2.8, lees de voorste ring is vervangen door ‘’Pentacon 100mm F2.8’’ in plaats van ‘’Meyer Optik Görlitz 100mm F2.8’’.

In deze review kijken we naar de tweede Meyer Optik Görlitz versie, zoals te zien in de foto’s.

BOUWKWALITEIT
De lens is vrij compact en relatief licht, doch volledig vervaardigt uit metaal. Als de boel goed is gesmeerd loopt de focus en diafragma zeer goed, niet te stroef en niet te soepel.



De diafragmabladen bij deze versie zijn zeer, zeer dun. Door het minste of geringste vuiltje of spoortje vet blijven ze al hangen. Echter, als ze volledig schoon zijn werken ze wel naar behoren.



Aan de zijkant zit een knop. Als je op de knop drukt dan wordt het diafragma naar de ingestelde waarde gebracht. Dit scheen een functie te zijn waar sommige camera’s toentertijd een aparte knop voor hadden op de body. Als de sluiterknop werd ingedrukt, dan werd gelijktijdig ook de knop voor het diafragma op de body ingedrukt.
OPTISCHE KWALITEIT
Het scherpe gebied is vrij groot en ligt zoals gewoonlijk in het midden van het beeld. Alleen aan de buitenste randen verlies je duidelijk wat scherpte. Knijpen we de boel wat dicht richting F5.6 dan neemt de scherpte toe, maar blijven de uiterste buitenste randen onscherp. Gelukkig is de binnenste scherptecirkel riant groot en is de randonscherpte enigszins te vergeven.











Vignetting valt reuze mee wijd open. Als we het diafragma wat verder dicht knijpen dan vervalt het al snel.
Vervorming is duidelijk aanwezig, al dan niet zeer weinig. Vanuit het midden is een kleine bolling naar buiten toe waar te nemen.







Flaren doet de lens maar moeilijk. Tijdens mijn testsessie moest ik mijn best doen om flares te produceren. Wat de lens wél doet is contrast verliezen. Dit doet de lens vrij snel, heel snel. Het is meer aanwezig dan bij andere lenzen die ik tot nu toe heb getest. Door de shots net wat beter te framen en een zonnekap te gebruiken kon ik dit grotendeels vermijden.







De bokehballen zijn boterzacht met een groene gloed eromheen. De groene gloed eromheen zorgt ervoor dat je soms een beetje het zeepbel effect krijgt. De gloed is niet altijd even aanwezig, maar bij volledig inzoomen altijd wel ergens te ontdekken.
Het scherpteverval is tevens zeer zacht en de achtergronden zijn eigenlijk nooit druk te noemen. Hier laat de lens zich van zijn beste kant zien.









De kleuren zijn vaak een tikkeltje aan de warme kant en er is vaak voldoende verzadiging aanwezig.







Chromatische aberratie uit zich bij deze lens in een paarse gloed. Is iets écht wit, dan zit er nagenoeg altijd wel een paarse gloed omheen. Deze gloed is niet altijd even goed weg te halen tijdens de nabewerking.





CONCLUSIE
Deze lens lijkt inderdaad een perfecte portretlens. De achtergrondonscherpte is boterzacht, weinig vervorming en goede scherpte. Door zijn kleine statuur en lichte gewicht neemt de lens ook nog eens weinig plaats in in een fototas. Het hele plaatje van deze lens ziet er zeer goed uit.

Het is af en toe even oppassen met chromatische aberratie, maar daar valt in de praktijk makkelijk omheen te werken.

Al met al is dit een zeer goed presterende lens en zeker een meer dan welkome toevoeging aan elke vintage lens verzameling, of als goede lens erbij. Een aanrader!


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html

Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.

REVIEW - Meyer Optik Görlitz Orestor 135mm F2.8

Door HackingDutchman op dinsdag 31 augustus 2021 12:29 - Reacties (7)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.129

Meyer Optik Görlitz Orestor 135mm F2.8

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.


Nog een 135mm F2.8, de Meyer Optik Görlitz Orestor 135mm F2.8. Gewaagd aan de Tair 11-2 133mm F2.8, waar ik het al eerder over heb gehad. Handig zo drie achter elkaar, kan je de beste uitzoeken.

De Meyer Optik Görlitz Orestor 135mm F2.8 werd gefabriceerd van 1966 tot en met 1971, in in ieder geval de M42 en Exakta mount. Op een oud foldertje staat bij de camera's ook een kruisje achter Praktina, maar daarboven staat tevens aangegeven dat door ontwikkelingen deze getoonde informatie onjuist kan zijn. Tot zover is de lens, onder de Meyer Optik Görlitz naam, naar mijn weten niet uitgebracht met een Praktina mount.


De laatste in de ‘’135mm’’ reviews, voor dit moment dan. Meer heb ik er niet op de plank liggen. Aan de hand van deze drie reviews heb ik voor mijzelf uitgemaakt welke van de drie mag / mogen blijven. Er moet er op zijn minst ééntje weg.

Zijn er duidelijke verschillen tussen de twee F/2.8 exemplaren, Tair en Orestor? Ik ga het uitzoeken.

BOUWKWALITEIT
De lens kenmerkt zich door een zeer goede bouwkwaliteit. Er rammelt nergens wat en er zijn geen plekken aanwezig waar een rare speling zit.



De lens is volledig vervaardigd uit metaal en afgewerkt in een matzwart jasje, met een fraai zebra design op de focus- en diafragmaring.
Verder heeft de lens 15 diafragmabladen. Dus ook als je de boel dicht knijpt kun je blijven rekenen op mooie ronde balletjes. Het is echter niet zo perfect rond als het diafragma van de Tair 11-2, dat bestaat uit 20 bladen.



Het glas van deze lens is zeer eenvoudig te verwijderen en schoon te maken. Om bij de focus en het diafragma te komen moet er wat meer werk worden verzet. Tevens moet je ook weten waar de schroefjes zitten en welke je moet losdraaien, voordat je de lens per ongeluk kapot draait tijdens het openmaken. Ook het terug in elkaar zetten van de lens vereist enige kennis van zaken.

Al met al een zeer goed gebouwde en degelijke lens.
OPTISCHE KWALITEIT
De scherpte is goed in het midden en neemt langzaam af naar de randen toe. Als het diafragma wat verder geknepen wordt neemt de scherpte over het hele beeld toe.











Chromatische aberratie is zeker aanwezig bij deze lens. Belichte delen op een zwarte achtergrond kunnen rekenen op hevige chromatische aberratie, vooral met een paarse kleur. Als de contrasten betreft licht en donker wat minder zijn, dan is er weinig tot geen chromatische aberratie aanwezig.









De kleuren zijn vrij neutraal, maar zijn wel al vrij snel aan de verzadigde kant. Er is over het algemeen in goed belichte omstandigheden voldoende goed contrast aanwezig. Zeer nette prestatie.

Rondom de bokehballen is een lichte groene gloed te zien, soms zelfs vrij heftig. Voor de rest is de achtergrondonscherpte mooi zacht en zijn de bokehballen vrij van uienringen.









Vignetting wijd open is zichtbaar, maar niet veel. Naarmate het diafragma gesloten wordt neemt de vignetting snel af. Vervorming is niet te ontdekken, de strepen op de muur geven geen indicatie van bolling of andere vervorming.





Flaren doet de lens wel, maar alleen als je vrij extreem de zon positioneert. Over het algemeen presteert de lens qua flares zeer goed, je hebt weinig last van flares. Mocht je flares zien, dan zijn ze niet bijzonder of mooi. Normale prestaties voor een telelens, waar je over het algemeen niet echt mooie flares te zien krijgt. Dan moet je toch eerder rond de 20mm gaan zitten.
Hieronder ook een voorbeeld van wat er gebeurt als je de lens recht in de zon zet.



TAIR 11-2 133MM VS Orestor 135MM
Zoals al aangegeven, omdat dit de laatste van de drie 135mm is in mijn kast. Gaan we de laatst besproken twee exemplaren aan elkaar meten. De Sonnar viel al vrij snel af, want met F3.5 zijn we gewoon niet zo blij. F2.8 biedt veel meer ruimte om te spelen met licht én geeft minder scherptediepte, meer bokeh meer beter.




Qua uiterlijk zijn beide lenzen trouwens mooi vormgegeven. De ene in het zilver en de andere met de zebra ringen. Er zijn echter nog wel meer versies van de Tair 11 aanwezig, Tair 11 11-2 11A, of er daadwerkelijk verschillen aanwezig zijn, de ene zegt van wel, de ander zegt van niet. Hier bespreken we de Tair 11-2 133mm F2.8 in een zilveren uitvoering.
In het verleden heb ik nog wel een tweetal Tair 11A’s gehad, zwart. Maar dat was nogal lang geleden. Toentertijd heb ik de Orestor gehouden en de Tair weg gedaan.
Van alle verschillende versies heb ik geen schema’s kunnen vinden over de glasconstructies of coatings, dus over verschillen tussen de versies kan ik geen goed oordeel geven.




De Orestor lijkt een fractie scherper dan Tair. Tevens is er meer contrast, of verzadiging van kleur, te zien bij de Orestor.

Er is een tikkeltje meer gloed aanwezig bij de lichte delen bij de Tair. Chromatische aberratie lijkt bij beide hetzelfde.




Qua vorm van bokehballen is er eigenlijk geen verschil merkbaar. Ook de achtergrondonscherpte lijkt bij beide even zacht.




Alle net genoemde verschillen zijn niet heel goed zichtbaar. De twee lenzen zijn zeer aan elkaar gewaagd. Ik zou ze in de praktijk denk ik niet van elkaar kunnen onderscheiden en met beide even goede resultaten kunnen behalen.
CONCLUSIE
De Meyer Optik Görlitz Orestor 135mm F2.8 is een lens die goed presteert. Voelt solide aan en kent geen rare speling of rammeltjes.

De lens heeft redelijk wat contrast wijd open en toont enigszins verzadigde kleuren. De scherpte is goed te noemen met maar weinig scherpteverval naar de randen toe.

Chromatische aberratie is iets wat de lens graag laat zien, en bij goede contrasten ook vrij heftig.

Al met al is de Orestor een zeer fraai vintage 135mm F2.8 exemplaar en zeer aan te raden.

Beide de Tair 11-2 en de 135mm Orestor zijn aan elkaar gewaagd en produceren eigenlijk eenzelfde resultaat. De grootste twee verschillen, na heel goed inzoomen en kijken, lijken de iets minder verzadigde kleuren van de Tair 11-2 en de gloed over de highlights. Het verschil in scherpte, in voordeel van de Orestor, mag ook worden genoemd, maar lijkt naar mijn inziens minimaal. De Tair 11-2 produceert dus een iets meer vintage look, terwijl de Orestor iets meer naar de conventionele kant hangt.

Tot nu toe lijken de resultaten zo erg op elkaar dat ik nog niet echt een duidelijke keuze tussen de twee lenzen kan maken. De 135mm F3.5 Sonnar mag wel de boot verlaten. F3.5 kan het niet winnen van F2.8, ook al is de lens vrij scherp op F3.5.


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html

Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.

Meer informatie hier te vinden: https://zeissikonveb.de/s...optik%20g%C3%B6rlitz.html