REVIEW - Carl Zeis Jena MC Flektogon 35mm F2.4

Door HackingDutchman op zondag 18 juli 2021 23:21 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.632

Carl Zeis Jena MC Flektogon 35mm F2.4

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.




We gaan deze keer verder met de Flektogon serie van Zeiss. Nu is de Flektogon 35mm F2.4 aan de beurt. De meest lichtsterke 35mm variant van de twee, de F2.4 en niet de F2.8. In deze review bespreek ik alleen de F2.4 versie. Aan de F2.8 versie is mij niet veel opgevallen. Ik heb er rond de vijf stuks van zien komen en gaan, reparatie voor de verkoop, maar de F2.4 is nu wel een aantal jaren gebleven.

De lens staat bekend om zijn scherpte en minimale focusafstand van rond de 20 cm. In deze review lees je of de lens zijn naam waardig is.

BOUWKWALITEIT
De bouwkwaliteit is goed. Er zit geen speling op delen van de lens en de lens is volledig vervaardigd uit metaal. Ook ziet deze versie van de lens er weer netjes en een beetje tijdloos uit, zwart afgewerkt met minimale accenten.





Ook hier, zoals vermeld in de Pancolar 80mm review, bestaat het diafragmamechanisme uit kunststof delen. Helaas. Echter, wanneer goed afgesteld is ook hier niets mis mee. Maar, wel weer een punt om rekening mee te houden bij de aanschaf.

OPTISCHE KWALITEIT
Ondanks het maximale diafragma van F2.4, kan je door de minimale focusafstand nog een prachtige achtergrondonscherpte en bokeh verkrijgen. De bokeh is mooi zacht en rond. Echter, er is wel enige chromatische aberratie aanwezig om de bokehballen heen, in de kleur van diep geel / groen. Dit is het enige wat afdoet aan de bokeh-kwaliteit.
In sommige gevallen is dit wel degelijk goed zichtbaar en kan het afbreuk doen aan de foto zelf. Het is deels weg te werken tijdens de nabewerking, maar niet volledig.
Dit lijkt het enige punt waar de lens ons enigszins teleur stelt.







De scherpte is goed in het midden van het beeld en neemt vervolgens langzaam af. Aan de randen is de scherpte minimaal en zie je duidelijk scherpteverval. Naar mijn mening net iets te veel aan de rechter- en linkerzijde. Onderwerpen buiten dit centrale deel, bij wijd open diafragma, zijn dus niet scherp.





Vervorming is wel aanwezig, maar niet heel erg. Makkelijk te verhelpen tijdens de nabewerking, dus niet noemenswaardig naar mijn mening.
Vignetting is ook duidelijk aanwezig, niet gek voor een oude groothoek lens. Het is wel grotendeels weg te krijgen tijdens de nabewerking. Naar mijn mening niet storend aanwezig. Bij de foto’s lijkt het misschien wel meer aanwezig, omdat ik een zonnekap gebruikte voor 50mm lenzen, dus die gaf ook nog wat vignetting. Tevens maak ik ook wel gebruik van vignetting om de aandacht meer naar het midden te trekken tijdens de nabewerking.



De minimale focusafstand maakt deze lens toch wel extra speciaal. Je kan voor je gevoel óp je onderwerp gaan zitten. Dit maakt close-up en macro shots mogelijk met prachtige achtergrondonscherpte. Een echt pluspunt van dit objectief.

Kleuren lijken erg op de andere Zeiss lenzen. Enigszins aan de koude kant, blauw, en niet snel heel verzadigd. Zeer fijn voor in de nabewerking als iets niet te verzadigd is.











Van lensflares heb ik weinig last gehad. Alleen in sommige gevallen viel lokaal de contrast wat weg, maar over het algemeen bleef die goed aanwezig. Ook qua lensflares zelf nauwelijks last gehad. De ‘’MC’’, Multi-Coating, van de lens werkt dus blijkbaar erg goed.







Chromatische aberratie valt mee voor een Zeiss lens. Het is zeker wel aanwezig, bij felle constrasten, maar lang niet zo erg. Bij sommige shots met felle contrasten, zoals bladeren op fel tegenlicht, was het nauwelijks weg te werken. Moderne coatings doen het zeker beter, maar al met al presteert de lens voldoende.













CONCLUSIE
Een net lensje. Presteert over het algemeen ruim voldoende en biedt nog de mogelijkheid om zeer dichtbij te focussen. Voor een vintage 35mm presteert de lens erg goed en kan ik hem zeker aanraden.
Tot nu toe valt het vintage Zeiss glas niet tegen!

De volgende vintage keer gaan we kijken naar de Flektogon 20mm F2.8. Voor mijzelf ook een uitdaging, want ik vind het nogal moeilijk om wijder te gaan dan 35mm.


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html


Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.


REVIEW – Carl Zeiss Jena Pancolar 80mm F1.8

Door HackingDutchman op vrijdag 16 juli 2021 20:30 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.086

Carl Zeiss Jena Pancolar 80mm F1.8

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.


Vele kennen de Pancolar 50mm wel, maar er zijn meerdere lenzen in de Pancolar serie. Zo is er nog een 55mm F1.4, zeer zeer zeldzaam, en een 75mm F1.4, waar er maar 20 van zijn gemaakt. Daarnaast is er ook nog een 80mm F1.8. Een mooi compact objectief met een licht afwijkende brandpuntsafstand, tegenwoordig kennen we eigenlijk alleen maar 85mm. (Waarom eigenlijk?)
Hier een beknopte review van deze Pancolar 80mm. Tevens kijken we kort hoe dit objectief zich weerhoud tegen de moderne Sony FE 85mm F1.8.

BOUWKWALITEIT
De lens is volledig vervaardigd uit metaal, aan de buitenzijde in ieder geval. Netjes afgewerkt en nergens speling. Focus loopt netjes na een smeerbeurtje en ook het diafragma werkt naar behoren, gelukkig. Gelukkig wel, want aan de binnenzijde is helaas op bepaalde essentiële punten van het diafragmamechanisme, net als bij de zwarte versies van de Flektogon, Pancolar en Sonnar serie lenzen(naar mijn ervaring), van kunststof, dun kunststof. Het komt veelvuldig voor dat dit mechanisme losschiet en/of slijt, omdat het niet ‘’strak’’ genoeg is afgesteld of er teveel speling op de kunststof delen is gekomen door slijtage.



Bij dit exemplaar zat alles er goed in, weinig gebruikt, ziet er als nieuw uit, dus ook geen enkel spoor van slijtage binnenin. Het enige euvel was dat het mechanisme niet strak genoeg stond afgesteld. Hierdoor zag je bij volledig open diafragma nog een heel klein deel van de lamellen uitsteken, millimetertje of één of anderhalf. Na het wat ‘’strakker’’ afstellen was het probleem volledig verholpen. Nu enkele jaren later, na weinig tot geen gebruik, functioneert de lens nog top.

Tevens hebben alle net benoemde lenzen ook vaak problemen met de focus, loopt stroef of totaal oneven. Ook dit exemplaar had een klein beetje vet nodig om een oneffenheid in de focus weg te halen.



De bouwkwaliteit in het algemeen kan ik daarom niet top noemen, maar het is zeker beter dan de vintage Russische objectieven. Gelukkig kun je bij deze serie objectieven vrij ‘’gemakkelijk’’ bij het diafragma komen, alleen het in en uit elkaar halen en het afstellen kost meer tijd dan bij andere objectieven. Al met al, als alles goed werkt zijn de lenzen zeer fijn om te gebruiken, doordat er geen speling aanwezig is.

Houd bij aanschaf van de lens daarom rekening met hoe de focus loopt, het diafragma werkt en hoe de lamellen staan als het diafragma volledig open is gedraaid én de onderste pin is ingedrukt.



OPTISCHE KWALITEIT
De scherpte is verbazingwekkend goed. Dit is veruit de scherpste vintage lens die ik in mijn handen heb gehad. Ragscherp in het midden en zelfs in de hoeken zijn de resultaten nog zeer netjes. De scherpte neemt enigszins af in de uiterste beeldhoeken, het scherpteverval naar de randen toe lijkt dus veelal bij de randen te zitten en niet meteen buiten de binnenste beeldcirkel. Al met al nog goed scherp aan de buitenranden, al helemaal voor een vintage lens.









Chromatische aberratie is weinig aanwezig. Een opvallend aspect voor Zeiss lenzen, die doorgaans relatief veel last hebben van chromatische aberratie. Als iets zelf in focus is is de chromatische aberratie al minimaal, ook buiten het focusgebied is er minimale chromatische aberratie aanwezig.





Zoals op onderstaande foto, van de muur, te zien is dat er wel degelijk vignettering aanwezig is. Echter, dit is naar mijn mening niet noemenswaardig en heel makkelijk weg te halen tijdens de nabewerking. Ook de distortie lijkt nagenoeg afwezig te zijn, er lijkt een lichte bolling vanuit het midden te zijn, maar alleen te zien als je zoiets als een muur fotografeert. Tevens is dit ook makkelijk te corrigeren in de nabewerking. Het shot is uit de hand genomen, dus let niet op de onderste en bovenste rij stenen, je ziet dat hij een heel klein beetje scheef is genomen.



Lensflares zijn er niet heel veel. Ook bij fel tegenlicht blijft er nog voldoende contrast aanwezig.





De kleurreproductie van de lens lijkt redelijk neutraal. Qua kleuren vallen mij in ieder geval geen dingen op, niet heel verzadigd en ook niet heel faal. Enige punt is dat de kleuren eerder iets kouder zijn, blauw, dan warm, rood/oranje/geel.





De achtergrondonscherpte is fraai. De overgangen zijn vaak zacht en de bokehballen zien er ook mooi uit. Geen uienringen of chromatische aberratie aan de randen van de bokehballen.













Optisch blinkt de lens erg uit in nagenoeg alle aspecten. Weinig last van chromatische aberratie en zeer scherp. Dit lijkt wel een paradepaardje te zijn van de oude Zeiss lenzen op optisch gebied, in de tijd van de Pancolar’s en Flektogon’s.
Vergelijking SONY FE 85mm F1.8
Hier zijn wat nagenoeg hetzelfde geframede shots, niet met statief, van beide lenzen met elkaar vergeleken.











Het voornaamste verschil ligt hem in de hoekscherpte. Die is bij de Sony FE 85mm F1.8 net wat scherper dan bij de 80mm Pancolar. Echter, het verschil lijkt klein te zijn.

De scherpte in het midden lijkt ook gelijk. Enkele shots geven mij een scherper beeld in het midden bij de Pancolar en de andere bij de Sony. Toch lijkt de Sony een tikkeltje scherper, het zal niet meer dan enkele procentpunten schelen.

De bokeh ziet er grotendeels hetzelfde uit, behalve het feit van de net wat geringere scherptediepte door het 5mm verschil, van 80mm naar 85mm.

De kleuren zien er bij de Sony net wat warmer uit, maar niet heel veel.

Qua chromatische aberratie zit er nauwelijks tot geen verschil tussen de lenzen. Ook in de vervorming lijkt geen verschil te zitten.

Ik had niet verwacht dat er zo weinig verschil tussen beide lenzen zou zitten. Hier is ook goed te zien dat dit écht een buitengewoon goede lens is. Ik ben zeer positief verrast.
CONCLUSIE
Een lens die zo mee kan doen in de huidige line-up van Sony. Optisch presteert de lens érg goed, verbazingwekkend goed.
Helaas is de Pancolar 80mm tegelijkertijd ook érg zeldzaam. Waarom dit zo is, weet ik niet. Weet jij het wel, laat het alsjeblieft weten in de reacties. De prijzen liggen op het moment van schrijven tussen de 900 en 1300 dollar.

Tijdens het schieten met de lens voelde alles fijn aan. De focus en het algehele gevoel van de lens maken dit een zeer fijne lens om te gebruiken. Op de autofocus na, zou ik bijna zeggen dat mijn keuze naar de Pancolar zou gaan in vergelijking met de Sony 85mm. De lens voelt namelijk beter aan, volledig metaal, met een fijnere focus ring.

Al met al ben ik nogal verbaast over de prestaties van deze lens, in hele positieve zin. Ik kan niets anders dan deze lens voor de volle honderd procent aanraden.


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html


Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.




REVIEW - Sirui 50mm F/1.8 1.33x Anamorphic

Door HackingDutchman op dinsdag 13 juli 2021 14:00 - Reacties (3)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.674

Sirui 50mm F/1.8 1.33x Anamorphic

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.



Iets totaal nieuws, voornamelijk in dit formaat en prijsklasse. Een anamorfische lens. Bekend voor gebruik bij films om een wijder beeld te krijgen dan met een conventionele lens.
Zelf vind ik filmische beelden, het wijde aspect en de compositie, zeer fraai. Vandaar dat ik deze lens heb aangeschaft, om te kijken of het iets is.
Ik doe zelf niets met video, alleen met fotografie, dus over video-aspecten en dergelijke lees je in deze review niets.

ANAMORFISCH
Het idee van anamorfische lenzen komt voort uit een idee om een wijder beeld waar te kunnen nemen in een tank(ergens rond/in WWI door H. Chrétien). Daar zat toentertijd bij sommige modellen een lenssysteem in om naar buiten te kunnen kijken. Een anamorfische lens heeft een wijdere horizontale beeldhoek, wat erop neerkomt dat met een 50mm anamorfische lens een breder horizontaal gezichtsveld kan worden getoond in vergelijking met een conventionele sferische 50mm lens. Schijnbaar perfect voor het gebruik in een tank.

Ergens in de 20’er jaren van de vorige eeuw is er een film gemaakt met een anamorfische lenzen. Vervolgens is er nauwelijks wat ondernomen met anamorfische lenzen.

Bij de opkomst van de televisie liep het bioscoopbezoek terug. Dit ging ten koste van de omzet van de bioscopen, dus werd de anamorfische techniek ingezet om de bioscoop beter te onderscheiden van de televisie. De anamorfische techniek leverde een breder beeld wat moest zorgen voor een duidelijk onderscheid met de minder brede televisieschermen, en een meer meeslepende filmervaring.

Vroeger, toen er uitsluitend met film werd gewerkt, projecteerde een anamorfische lens het beeld op film. Op de film staat vervolgens het anamorfisch ‘’gecomprimeerde’’ beeld. Door middel van een anamorfische projectielens werd dit beeld weer ‘’gedecomprimeerd’’ tot de juiste verhouding.
In het digitale tijdperk wordt het beeld nog steeds anamorfisch ‘’gecomprimeerd’’ opgeslagen, nu digitaal op de sensor. Vervolgens wordt dit bestand digitaal uitgerekt tot de juiste verhouding.

Een anamorfische lens bestaat uit meer lenselementen dan een conventionele sferische lens en steekt mede hierdoor ingewikkelder in elkaar. Dit resulteert in het algemeen in meer onscherpte, meer chromatische aberratie, meer vertekend beeld(denk aan kromme lijnen in plaats van rechte lijnen), minder lichtval op de sensor en een veel zwaardere lens. Hoe meer de compressieverhouding van de lens, bijvoorbeeld 2 maal in plaats van 1,33 maal, hoe ingewikkelder de lensconstructie.
De constructie wordt ingewikkelder, omdat er meer gecompenseerd moet worden voor bepaalde negatieve beeldaspecten. In de optische wereld, foto/video, wordt dit normaal gesproken gedaan met extra glas en coatings. Denk bijvoorbeeld aan een coating die meer licht doorlaat, lensflares tegen gaat en voor betere kleuren zorgt, een extra set glas dat chromatische aberraties corrigeert en nog een setje glas om de vertekende lijnen glad te strijken.

Bekende karakteristieken van een anamorfisch beeld (kunnen) zijn:
-ovale bokeh
-slechte randscherpte
-vertekende lijnen
-horizontale lensflares

De slechte randscherpte en vertekende lijnen zijn afhankelijk van de lens. Bij moderne en vooral prijzige anamorfische objectieven is het ontwerp technisch zeer verfijnd, waardoor er intern in de lens voor deze aspecten gecompenseerd is.
De horizontale lensflares zijn afhankelijk van de plaatsing van het anamorfische element. Zit deze aan de voorzijde, dan ontstaat er een duidelijke horizontale flare, zit dit element in het midden dan ontstaan er minder en net iets andere horizontale flares. Er zijn ook anamorfische zoomlenzen. Vanwege de lensconstructie zit bij de zoomlenzen het anamorfische element soms ook aan de achterzijde, wat een rechthoekige bokeh produceert.
Tegenwoordig zijn er op professioneel gebied, denk aan HAWK en Panavision, ook horizontale lensflare sets te krijgen, zodat je exact de flares krijgt die je nodig hebt.

OP PAPIER
Op papier biedt deze lens een compressieverhouding van, horizontaal, 1,33 maal. Dit geeft aan dat je het vastgelegde beeld naderhand 1,33 maal kan uittrekken in de breedte, van bijvoorbeeld 100 pixels naar 133 pixels, om de normale beeldverhouding terug te krijgen. Dit betekent dat je beeldhoek, gezichtsveld van de lens of ook wel ‘’field of view’’ genoemd, 1,33 maal breder wordt.
Anders gezegd: De lens neemt een 1,33 maal bredere beeldhoek weer dan een conventionele 50mm lens, comprimeert deze om goed te worden weergegeven op een standaard sensor, waarna het vastgelegde beeld weer 1,33 maal uitgerekt kan worden om op het uiteindelijke bredere beeld te komen.





In de praktijk komt dit erop neer dat wanneer je door de zoeker van je camera kijkt, een verticaal uitgerekt plaatje ziet. Een hoofd is dus niet rond maar ovaal. Dit moet je naderhand bijstellen om weer op de juiste verhoudingen uit te komen, dus van een ovaal weer naar een rond hoofd.

De lens dekt op papier alleen APS-C sensoren, maar uit praktijkreviews blijkt dat de lens net wat meer dan dat dekt. Dus houd hier rekening mee als je de lens wilt gebruiken in combinatie met een full frame sensor. Het kan wel, maar vignettering is zeker aanwezig.

Volgens de fabrikant biedt de lens tevens horizontale lensflares, ovale bokeh en een scherp beeld.
Dit alles, voor op dit moment bij Nederlandse webshops, onder de 650 euro.
Tel uit je winst, als je nagaat dat een normale anamorfische lens van bijvoorbeeld Panavision gemiddeld zo’n 20.000 euro of meer kost, of 4000 euro per dag om een setje te huren.
BOUWKWALITEIT
De bouwkwaliteit is netjes en degelijk. De lens voelt ietwat vintage aan, want hij is helemaal van metaal en is volledig analoog. De diafragmaring is de-clicked en is niet te losjes. De focusring is soepel en ook niet te stroef of te losjes.
Het enige minpunt is dat de lens niet waterdicht is. De lens kan je dus niet gebruiken in de regen of miezer. Zelf zou ik bij heel vochtig weer ook even goed nadenken of je hem meeneemt of niet.

De lens ziet er voor de rest best strak uit. Helemaal zwart met een iconische blauwe ring aan de bovenzijde, die waarschijnlijk verwijst naar de blauwe horizontale lensflares.

OPTISCHE KWALITEIT
Over de optische kwaliteit kan ik kort zijn, die is goed. De lens is relatief scherp wijd open. Zelfs in de hoeken neemt de scherpte niet heel veel af.
Tevens valt het op dat de lens goed omgaat met de extreem lichte en donkere delen in de foto. Er blijven netjes details bewaard in de schaduwen en donkere delen. Ook bij de hooglichten blijft de lens presteren en verlies je nauwelijks contrast. Op de lensflares na, verlies je bij direct zonlicht nagenoeg geen contrast.





Chromatische aberratie is wel aanwezig, maar niet overdreven veel. Het is redelijk goed weg te halen in de nabewerking. Het is, zoals altijd, goed zichtbaar bij felle contrasten.

De scherpte is netjes. De lens presteert ietsjes minder dan sferische exemplaren, wanneer 100% ingezoomd, maar is nog steeds acceptabel. Haartjes van een blad zijn bijvoorbeeld nog altijd goed te zien. De foto’s die bij de review staan zijn flink gecomprimeerd om ruimte te besparen in het fotoalbum, dus de scherpte lijk minder dan in de praktijk het geval is.



ANAMORFISCHE KARAKTERISTIEKEN
Het meest opvallende anamorfische karakter van de lens is bij uitstek de horizontale lensflare. Deze is veelal tegen de blauwe/paarse kant gekleurd, is vrij aanwezig net om de lichtbron heen en bij de hoeken. Het komt zeer filmisch over en kan bij goed gebruik zeker wat toevoegen.





De beeldhoek is inderdaad wijder dan dat je in eerste instantie verwacht van een 50mm lens. Wil je dus met 50mm karakteristieken een wijder beeld hebben in één foto, dan kan dat met deze lens.






De vorm van de bokeh, de bokehballen, valt enigszins tegen. Deze zijn niet zo ovaal als je eigenlijk wil, maar de lens is ook maar 1.33X anamorfisch, en niet 1.8X of 2X. Kijkende naar de prestaties en de prijs gaat het je ook niet lukken om zo’n goedkope anamorfische lens te produceren die zó scherp is én een nog grotere compressieverhouding heeft. Voor een compressieverhouding van 1.8 of 2 moet je namelijk ook een andere vorm sensor hebben, meer een kubusvorm, in plaats van een 35mm rechthoekige vorm, zoals nagenoeg alle normale fotografiecamera’s hebben.
De stijl van de bokeh, algehele achtergrondonscherpte is daarentegen wel anamorfisch. De bokeh is wel degelijk anders dan bij een sferische lens. Dit geeft naar mijn inziens een toegevoegde waarde aan de algehele sfeer van het beeld.

CONCLUSIE
De lens presteert optisch voor een anamorfisch exemplaar zeer goed. Het feit dat de lens ook nog een aantal anamorfische karakteristieken met zich meebrengt maakt deze lens zijn prijs meer dan waard. Je moet ze alleen wel gaan gebruiken, anders heb je er helemaal niets aan. De algehele bokeh van de lens is apart, net als je de bokeh van een Helios 44-2 apart kan noemen, in positieve zin.
Let wel op, deze lens is voor APS-C sensoren, dus niet voor full frame. Op full frame zie je gigantische vignettering, maar is de lens uiteraard wel goed bruikbaar als je zijkanten van het beeld cropped of de camera in ‘’super-35’’ of APS-C modus zet.

Het maken van een anamorfische lens met duidelijk zichtbare karakteristieken, een normale focus- en diafragmaring, voor een prijs onder een paar duizend euro is gelukt. Voor de prijs van om en nabij de 650 euro is dit een leuke lens om erbij te hebben, of als introductie naar de anamorfische wereld.


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html

Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.
*Alle foto’s zijn gemaakt in full-frame en later handmatig bijgesneden tot 21:9. Vandaar dat er duidelijke vignettering te zien is. Als de lens wordt gebruikt met een APS-C sensor, waarvoor de lens is gemaakt, is dit niet tot nauwelijks zichtbaar.

REVIEW - Sirui 75mm F1.8 Anamorphic 1.33

Door HackingDutchman op zaterdag 10 juli 2021 15:07 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 1.114

Sirui 75mm F/1.8 1.33x Anamorphic

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.
Kijk voor meer uitleg over het begrip anamorfisch bij de review van de 50mm Sirui https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html


De meest recente toevoeging in de Sirui anamorphic serie, de 75mm. Een langere brandpuntsafstand voor nóg minder scherptediepte, dus nog meer ovale bokeh! Hoe presteert dit exemplaar? Lees het in deze beknopte review.



BOUWKWALITEIT
Weer een zeer solide en minimalistisch vormgegeven lens, exact zoals alle andere uitgebrachte exemplaren in de serie. Traploos diafragma, loopt een tikkeltje soepeler als de 50mm versie. De focus loopt ook lekker vloeiend. Nog steeds geen knoppen en andere poespas. Nog steeds helemaal van metaal en de bekende blauwe streep net onder de voorzijde, een knipoog naar de anamorfische lensflares, is ook aanwezig.



Zoals ik al zei, ziet er exact hetzelfde uit als elke andere lens, en functioneert ook op dezelfde manier. Niets mis mee.

Mijn enige commentaar, maar dat geldt voor alle lenzen in deze serie, een knop of iets dergelijks om het diafragma vast te zetten is misschien wel handig. Het loopt namelijk niet te stroef, maar wel soepel genoeg dat bij aanraking het diafragma verandert.

OPTISCHE KWALITEIT
75mm, de langste brandpuntsafstand in de serie. Gecombineerd met een diafragma van F1.8 zorgt dit dat met deze lens de beste scherptediepte behaald kan worden. Dus kick je echt op ovale bokeh, dan past deze lens zeker in jouw straatje.





Chromatische aberratie is zeker aanwezig. Soms ook duidelijk zichtbaar als een groen/gele waas om de bokehringen heen. Bij fel contrast, zoals een blad tegen de felle zon, komt dit het meeste voor. Dan komt er ook chromatische aberratie voor bij andere elementen verspreid in de foto. Echter, in de nabewerking kan dit voor een groot weggewerkt worden. In sommige gevallen is het wel extreem en blijf je het altijd wel waarnemen. Hoewel, een blad op een afstandje van +-10m tegen een felle witte wolkenlucht, dan hebben meer lenzen last van extreme chromatische aberratie.

Qua lensflares presteert de lens goed. De blauwe strepen zijn bij positionering naar de zon en andere felle lichtbronnen duidelijk zichtbaar. Echter, de lens lijkt ook nogal wat andere flares te produceren, die niet allemaal even fijn zijn. Ook neemt bij fel zonlicht het contrast vrij snel af.









Kleuren worden naar mijn mening adequaat weergegeven, niet te gesatureerd en te niet te vaal. Zeer fijn voor in de nabewerking.

Scherpte is ook bij dit exemplaar weer buitengewoon netjes. Er vloog nog snel even een vogeltje in beeld op een stukje gras, in het midden van frame maar eigenlijk te ver weg. Zoals je kan zien bij onderstaande foto’s, blijft het detail ook bij 100% inzoomen goed zichtbaar. Let op, alle foto's zijn wel flink verkleind en teruggeschroefd in kwaliteit om ruimte te besparen in mijn Tweakers fotoalbum, dus de crop geeft het niet helemaal scherp weer.(40% jpg)





De ovale bokeh is bij voldoende scherptediepte goed zichtbaar. Er is natuurlijk ook meer bokeh aanwezig in het algemeen, want de scherptediepte bij 75mm F1.8 is minder dan bij 50mm F1.8.



Met in het achterhoofd houdend dat dit een anamorfische lens is van onder de 1000 euro, presteert de lens zeer goed. Optisch staat ook de 75mm zijn mannetje.



















CONCLUSIE
Ben jij op zoek naar weinig scherptediepte in combinatie met ovale bokeh en af en toe een hippe horizontale lensflare? Dan is dit de meest betaalbare optie in het anamorfische segment. Ik kan er heel kort over zijn, er is namelijk geen concurrentie aanwezig.
Afgezien het feit dat er eigenlijk geen concurrentie aanwezig is voor deze lens, presteert de lens voor de prijs en de anamorfische karakteristieken gewoon goed. Hij vult de gehele anamorfische serie van Sirui goed aan. De 75mm kan je daarom gerust toevoegen aan je collectie.


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.
*Alle foto’s zijn gemaakt in full-frame en later handmatig bijgesneden tot 21:9. Vandaar dat er duidelijke vignettering te zien is. Als de lens wordt gebruikt met een APS-C sensor, waarvoor de lens is gemaakt, is dit niet tot nauwelijks zichtbaar.


REVIEW - MC Zenitar-ME1 50mm F1.7 ‘’square aperture’’

Door HackingDutchman op vrijdag 9 juli 2021 22:49 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 823

Een simpel en conventioneel ogende lens, met conventionele specificaties, de MC Zenitar-ME1 50mm F1.7. Echter, wanneer je het diafragma dichtknijpt krijg je een eigenaardig effect te zien. De lens heeft twee driehoekig gevormde diafragmalamellen die resulteren in vierkante bokeh. Afgezien van het diafragma, is de lens voor de rest nog bijzonder? Je leest, en ziet, het in deze beknopte review.








Bouwkwaliteit
De bouwkwaliteit is exceptioneel goed. Er rammelt niets, en wanneer goed gesmeerd loopt de lens perfect soepel. Dit is heel anders dan bij bijvoorbeeld de Helios 44-2 en de Helios 44M, die zelfs na een volledige revisie alsnog stroef kunnen lopen, dat ligt vooral aan het design van de lenzen. Dit is een van de best gebouwde Russische objectieven die ik in mijn handen heb gehad.
Intern is de lens ook vrij conventioneel en je komt niet voor verrassingen te staan wanneer je de lens open maakt. Met de bouwkwaliteit, van dit exemplaar tenminste, is niets mis.



Optische kwaliteit
De scherpte is goed in het midden, heel goed. Aan de buitenranden is er geen scherpte meer aanwezig. De scherpte in het midden en aan de randen neemt, samen met het contrast, toe naarmate je het diafragma verder dicht knijpt. Al met al een zeer net resultaat voor een oud objectief.





Als met nagenoeg elke Russische lens, gecoat of niet, is er redelijk wat lensflare aanwezig en bij fel licht onder een bepaalde hoek neemt het contrast snel af. Wanneer dit gebeurd, resulteert dit in een prachtig vintage effect. Door het verlies van contrast en de ‘’witte haze’’ die over het beeld komt hoef je achteraf geen mat effect meer toe te voegen. Ik heb zelfs enkele foto’s qua kleur, contrast en andere effecten nagenoeg onbewerkt gelaten, dat doe ik niet vaak. De lens biedt op een zonnige dag, wijd open, een fraai vintage effect zonder significante nabewerking.














Chromatische aberratie is wel aanwezig, maar redelijk minimaal. Ik heb in de foto’s geen correctie hoeven toepassen.

Door de vierkante bokeh, wat redelijk apart is, gaat de aandacht na het hoofdonderwerp al vrij snel uit naar de vierkante bokeh. Dit is dus iets om rekening mee te houden. Ook wordt de bokeh door de vorm al snel relatief druk. Echter, de bokeh blijft wel van goede kwaliteit, zacht en een graduele overgang. Wijd open is de bokeh mooi zacht en gewoon rond. Wel is er wijd open sprake van een groen/gele ring om de bokeh heen, in het ene geval meer aanwezig dan het andere. Dit zorgt ervoor dat de bokeh wijd open niet altijd fraai is om in de foto te hebben.












Conclusie
Een interessante lens. Door het aparte diafragma biedt deze lens een leuke extra. Tevens de kleur en het verlies in contrast bij fel licht, maken dat de lens mooie vintage plaatjes aflevert, zonder veel nabewerking. Echter, de versies van de Zenitar 50mm F1.7 zijn zeer zeldzaam en daardoor ook zeer prijzig. Dat maakt deze lens voor vele niet interessant genoeg om aan te schaffen. Naast het vierkante diafragma presteert de lens over het algemeen ook zeer netjes en kan zeker wel wat toevoegen aan je collectie.


Heb jij nog specifieke aspecten die je meer belicht wil zien in dit soort reviews? Laat het weten in de reacties. Een test chart pak ik er liever niet bij, maar bij veel vraag kan ik dit in de toekomstige reviews, en oude updaten, toevoegen.


*De lens is gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.