REVIEW - Sigma 85mm F/1.4 DG DN Art

Door HackingDutchman op zondag 12 september 2021 13:50 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 714

Sigma 85mm F/1.4 DG DN Art Sony E

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.


Naast de ‘’standaard’’ Art serie van Sigma, met het achtervoegsel DG, heb je nu ook een 85mm F1.4 met het achtervoegsel DG DN. DN lenzen zijn speciaal ontwikkeld voor systeemcamera’s. Dit komt erop neer dat de lenselementen verder achterin kunnen worden geplaatst, in vergelijking met objectieven die ook geschikt zijn voor spiegelreflexcamera's. Hint, geen spiegel tussen de lens en de sensor.
Dit heeft vooral een voordeel bij groothoeklenzen. Hoe dichter het achterste element dan geplaatst kan worden bij de sensor, hoe minder ingewikkeld het retrofocus deel van de lens. Dit komt er ook op neer dat er meer ruimte over is voor ander ‘’compensatieglas’’, glas dat bijvoorbeeld aberraties of vervorming tegen gaat. Een goede voorbeeld lens van deze eenvoudigere designaspecten is misschien wel de Sigma 35mm F1.2, die alleen te krijgen is voor systeemcamera’s. Waarschijnlijk is het het financieel niet waard om eenzelfde lens te ontwerpen voor op spiegelreflexcamera’s.
Bij telelenzen, zoals deze 85mm, zorgt het vaak voor een net wat compacter design. Tevens moet deze lens nog net wat beter zijn dan de 85mm F1.4 DG, scherper en minder chromatische aberratie, volgens Sigma zelf én de vergelijkingsreviews die je op internet kan vinden.



Tegenwoordig wordt er door meerdere objectiefbouwers wel vaker gekozen om wat glas weg te laten dat voor vervorming compenseert. Dit zorgt dus voor een compactere en lichtere lens. Echter, het nadeel is wel dat er veel meer distortie aanwezig is. Waarom kiezen dan steeds meer lensfabrikanten om dit glas achterwege te laten? Simpelweg, omdat het digitaal zeer makkelijk en zonder kwaliteitsverlies recht te trekken is, direct in de camera, of achteraf tijdens de nabewerking. Daarom heeft Sigma er ook bij dit DG DN exemplaar voor gekozen dit stukje glas achterwege te laten video.

BOUWKWALITEIT
De lens is, net zoals alle andere Art serie lenzen, volledig mat zwart afgewerkt, wat er netjes en tijdloos uitziet.

Qua gewicht en formaat vind ik de lens nogal meevallen, beide zijn niet excessief groot.



Het handgevoel van de lens is voor 75% premium. Dit komt omdat het middelste deel van de lens uit glad kunststof is vervaardigd, de rest lijkt metaal. Dit onderdeel ziet er tevens net wat lichter gekleurd uit dan de rest van de behuizing. Echter, je komt maar weinig in aanraking met dit kunststof deel, omdat dit onderdeel alleen de knopjes huisvest, en niet de diafragmaring en focusring.
De Sigma Art 35mm F1.2 DG DN heeft ook zo’n kunststof ring van dezelfde grootte, maar het gevoel daarvan valt in het niet, omdat de rest van de lens vele malen groter is dan bij deze Sigma Art 85mm F1.4 DG DN.



Ook dit objectief heeft weer alles aan boord wat we tegenwoordig mogen verwachten van een premium lens voor de Sony E-mount. AF/MF switch, diafragmaring, AFL focus lock knop, switch om de klik in de diafragmaring aan of uit te zetten én een lock switch voor het diafragma. Deze diafragma lock switch werkt alleen als de diafragmaring in A is uitgelijnd. Als de ring op A staat en je sluit de switch, dan kan je het diafragma niet meer bewegen. Ideaal voor als je het diafragma in de camera wilt instellen en niet via de ring. Hierbij heeft Sigma naar de community geluisterd, want hier was behoefte aan. Dit zien we nu ook terug in de nieuw geïntroduceerde Sigma Art 35mm F1.4 DG DN.
Kijken we naar Sony zijn nieuwste paar lenzen, 14mm F1.8 GM, 50mm F1.2 GM en de 35mm F1.4 GM, dan hebben deze niet zo’n switch om de diafragmaring vast te zetten. Hier wordt dus duidelijk niet zo goed naar de community geluisterd als bij Sigma.



Al met al weer een goede degelijk gebouwde Art DG DN lens met een relatief tijdloos design.
AUTOFOCUS
Wijd open, bij een klein en licht onderwerp, op een grote en goed belichte achtergrond, heb ik wel last van focus hunting. Lees, bij een takje met wat blaadjes in de zon, tegen wat struikjes en een boom. Soortgelijke problemen ervaar ik wel vaker, het schijnt toch iets te zijn waar niet lekker op gefocust wil worden, of ik moet iets gaan aanpassen in de instellingen…

Wat opvalt is dat de lens eerst iets verder ‘’zoekt’’ en dan terugkeert naar het onderwerp. Dit gebeurt vooral als je eerst dichtbij focust en dan ergens verder weg focust. Het zorgt ervoor dat het niet de snelste is, maar ook niet de langzaamste. Let wel op, ik test de lens met een sony A7R II, dat is ook niet meer de nieuwste camera.

In schemerige omstandigheden duurt het iets langer, maar is de focus nog wel te krijgen. Gaan we naar donkere omstandigheden met monotone kleuren, weinig tot geen contrast, dan houdt het op.

Voor de rest focust de lens accuraat en ‘’snel’’. Tevens de oogautofocus werkt naar behoren.
OPTISCHE KWALITEIT
Zoals te verwachten is de lens scherp, vanaf wijd open diafragma tot wat geknepen diafragma, van midden tot rand. Niets op aan te merken. Wijd open zijn de prestaties goed, bij een wat kleinere diafragma-opening neemt de scherpte mondjesmaat toe.







De achtergrondonscherpte is prachtig bij deze lens. Wat we inmiddels gewend zijn van de Sigma Art serie, prachtig zacht met ook een fraaie zachte overgang.
De bokehballen zijn vrij van uienringen en hebben geen last van chromatische aberratie. De vorm van de ballen is echter alleen perfect rond in het midden van de lens. Daarbuiten gaat het al vrij snel naar kattenogen/ovalen in de hoeken.
Als we het diafragma dichtgooien blijft de bokeh relatief rond, door de 11 afgeronde diafragmabladen.








Een opmerking van mijn kant, het lijkt tegenwoordig wel op te houden bij 11 diafragmabladen bij Sigma én Sony. Waarom niet ietsje meer bladen, tot het punt dat de bokehballen perfect rond blijven? Lijkt een kleine, niet noemenswaardige investering tegenwoordig de dag.



De kleurrendering is gelijk aan vele andere lenzen van de Art serie, relatief aan de warme kant en contrastrijk / verzadigd.
Er is volop contrast en microcontrast aanwezig, bij wijd open diafragma al, dit neemt in kleine mate toe naarmate het diafragma verder dicht wordt geklapt.







Als al eerder aangegeven, is het duidelijk merkbaar dat Sigma hier het stukje glas voor de vervorming heeft weggelaten. Als we het lensprofiel niet toepassen zie je duidelijke vervorming. Echter, met het profiel eroverheen verdwijnt de vervorming als sneeuw voor de zon.





Van flares heb je weinig last. Mocht je wel flares in beeld krijgen, dan zien ze er niet heel erg esthetisch uit. Als je een flare in beeld hebt, kan je duidelijk zien dat contrast wél heel goed behouden blijft. De coatings van de lens presteren hier zeer goed.





Chromatische aberratie is minimaal tot niet aanwezig. Waarbij menig lens door de mand valt als je door het bos loopt en wijd open een zonnig plekje op de foto zet, dan zijn door de vele contrasten en fijne details van de vele planten vaak grote hoeveelheden chromatische aberratie te zien. Deze lens laat zien dat we ons hierover geen zorgen meer hoeven te maken bij moderne objectieven, en toont ook hier geen noemenswaardige chromatische aberratie. Een ware top prestatie.





Doordat het glaswerk en de coatings bij deze lens van goede kwaliteit zijn, zien we dat er ook in de highlights veel informatie behouden blijft, bij wijd open diafragma. Dit is bij wat minder glas toch echt nog steeds een pijnpuntje en iets wat je van vintage lenzen al helemaal niet hoeft te verwachten.




CONCLUSIE
Sigma stelt nog steeds niet teleur. De lens presteert uitstekend. Als we kijken naar deze review dan maakt Sigma alle beloftes waar. De lens is uitermate scherp, heeft nagenoeg geen last van chromatische aberratie, de bokeh is prachtig zacht en de autofocus werkt ook goed. Deze prestaties worden nog opmerkelijker als we naar de prijs van de lens kijken, op het moment van schrijven 1079 euro. In vergelijking met de Sony GM 85/1.4 scheelt dit maar liefst 570 euro. Helaas heb ik de 85/1.4 GM niet in mijn handen gehad. Echter, het feit waarom ik voor de Sigma heb gekozen, is omdat deze lens scherper is en minder last heeft van aberraties, volgens vele andere online reviews. Volgens de meeste vergelijkingsreviews op onder andere YouTube, is de Sigma beter dan de Sony 85mm GM, alleen schijnt de Sony een net wat betere autofocus performance te hebben.

Al met al weer een toplens van Sigma voor op de Sony E-mount en zonder meer een aanrader!


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html


Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.

REVIEW - Meyer Optik Görlitz Orestor 100mm F2.8

Door HackingDutchman op vrijdag 3 september 2021 12:49 - Reacties (0)
Categorie: Lensreviews, Views: 707

Meyer Optik Görlitz Orestor 100mm F2.8

Geeft de browser de foto's in de review niet goed weer? Selecteer dan de lezerweergave in uw browser.


De Meyer Optik Görlitz Orestor 100mm F2.8 staat erom bekend een goede portretlens te zijn. Nu heb ik helaas nog geen portret persoon om te laten zien in deze review, maar in de natuur staan genoeg objecten om even te willen figureren als gezicht.

Er zijn enkele versies bekend van deze lens. Een eerste versie kenmerkt zich door een klassiek zebra uiterlijk en schijnt in maar liefst 15 diafragmabladen te zijn voorzien. De tweede en tevens laatste versie is iets conventioneler gestyled en telt maar 6 bladen. Ook schijnt deze laatste versie een iets andere coating te hebben.
Later schijnt de lens opnieuw uitgegeven te zijn als de Pentacon 100mm F2.8, lees de voorste ring is vervangen door ‘’Pentacon 100mm F2.8’’ in plaats van ‘’Meyer Optik Görlitz 100mm F2.8’’.

In deze review kijken we naar de tweede Meyer Optik Görlitz versie, zoals te zien in de foto’s.

BOUWKWALITEIT
De lens is vrij compact en relatief licht, doch volledig vervaardigt uit metaal. Als de boel goed is gesmeerd loopt de focus en diafragma zeer goed, niet te stroef en niet te soepel.



De diafragmabladen bij deze versie zijn zeer, zeer dun. Door het minste of geringste vuiltje of spoortje vet blijven ze al hangen. Echter, als ze volledig schoon zijn werken ze wel naar behoren.



Aan de zijkant zit een knop. Als je op de knop drukt dan wordt het diafragma naar de ingestelde waarde gebracht. Dit scheen een functie te zijn waar sommige camera’s toentertijd een aparte knop voor hadden op de body. Als de sluiterknop werd ingedrukt, dan werd gelijktijdig ook de knop voor het diafragma op de body ingedrukt.
OPTISCHE KWALITEIT
Het scherpe gebied is vrij groot en ligt zoals gewoonlijk in het midden van het beeld. Alleen aan de buitenste randen verlies je duidelijk wat scherpte. Knijpen we de boel wat dicht richting F5.6 dan neemt de scherpte toe, maar blijven de uiterste buitenste randen onscherp. Gelukkig is de binnenste scherptecirkel riant groot en is de randonscherpte enigszins te vergeven.











Vignetting valt reuze mee wijd open. Als we het diafragma wat verder dicht knijpen dan vervalt het al snel.
Vervorming is duidelijk aanwezig, al dan niet zeer weinig. Vanuit het midden is een kleine bolling naar buiten toe waar te nemen.







Flaren doet de lens maar moeilijk. Tijdens mijn testsessie moest ik mijn best doen om flares te produceren. Wat de lens wél doet is contrast verliezen. Dit doet de lens vrij snel, heel snel. Het is meer aanwezig dan bij andere lenzen die ik tot nu toe heb getest. Door de shots net wat beter te framen en een zonnekap te gebruiken kon ik dit grotendeels vermijden.







De bokehballen zijn boterzacht met een groene gloed eromheen. De groene gloed eromheen zorgt ervoor dat je soms een beetje het zeepbel effect krijgt. De gloed is niet altijd even aanwezig, maar bij volledig inzoomen altijd wel ergens te ontdekken.
Het scherpteverval is tevens zeer zacht en de achtergronden zijn eigenlijk nooit druk te noemen. Hier laat de lens zich van zijn beste kant zien.









De kleuren zijn vaak een tikkeltje aan de warme kant en er is vaak voldoende verzadiging aanwezig.







Chromatische aberratie uit zich bij deze lens in een paarse gloed. Is iets écht wit, dan zit er nagenoeg altijd wel een paarse gloed omheen. Deze gloed is niet altijd even goed weg te halen tijdens de nabewerking.





CONCLUSIE
Deze lens lijkt inderdaad een perfecte portretlens. De achtergrondonscherpte is boterzacht, weinig vervorming en goede scherpte. Door zijn kleine statuur en lichte gewicht neemt de lens ook nog eens weinig plaats in in een fototas. Het hele plaatje van deze lens ziet er zeer goed uit.

Het is af en toe even oppassen met chromatische aberratie, maar daar valt in de praktijk makkelijk omheen te werken.

Al met al is dit een zeer goed presterende lens en zeker een meer dan welkome toevoeging aan elke vintage lens verzameling, of als goede lens erbij. Een aanrader!


Andere reviews:
Tweakers Weblog, meer lensreviews, ook van vintage exemplaren.
https://hackingdutchman.tweakblogs.net/

Sirui 50mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...ns-134x-sony-e-mount.html

Sirui 75mm f/1.8 Anamorphic 1.33X
https://tweakers.net/prod...anamorphic-lens-133x.html

Zeiss Planar 50mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...nar-t-fe-50mm-f14-za.html

Sigma Art 35mm f/1.2
https://tweakers.net/prod...-12-dg-dn-art-sony-e.html

Zeiss Distagon 35mm f/1.4
https://tweakers.net/prod...eiss-fe-35mm-f-14-za.html

Helios 44-2 58mm f/2
https://tweakers.net/productreview/174601/helios-44-2.html


*Gebruikt in combinatie met een Sony A7RII.