Overal en altijd muziek - Waar is de stilte gebleven

Door HackingDutchman op maandag 25 oktober 2021 15:29 - Reacties (16)
Categorie: Algemeen blogpost / column / gezeur, Views: 3.914

Kleine witte dingen in je oor, of grote ronde doppen eroverheen, af en toe zie je zelfs nog echte vintage exemplaren met draadjes eraan.
Draagbare kleine speakertjes voor op de fiets, in de douche, tijdens het sporten of in de tuin.



Of je nu boterhammen aan het smeren bent, op de fiets naar supermarkt gaat, ligt te zonnen in de tuin, aan het joggen, sprinten of kruipen bent, aan het douchen bent, achter de computer/laptop zit en ga zo maar door. Overal is tegenwoordig muziek bij nodig. Het lijkt wel alsof de stilte is verdwenen. Een aantal dingen kan ik wel begrijpen, een simpele krachtsport waarbij je binnen een straal van een meter of 10 blijft en geen concentratie nodig hebt, achter de computer of tijdens het studeren. Echter, op de fiets lijkt mij dit niet heel erg handig. Deelnemend aan het verkeer is een extra zintuig, zoals gehoor, toch wel handig. Anders hadden ze waarschijnlijk ook geen wet in het leven geroepen om elektrische voertuigen een bepaalde hoeveelheid geluid te laten blijven uitstoten.

Waarom is er altijd muziek nodig bij een handeling? Waarom kan er niet iets gedaan worden in ‘’stilte’’. Wat voegt het toe?
In eerste instantie lijkt het mij te gaan om een alledaagse ‘’saaie’’ handeling dragelijker te maken. Boterhammen smeren met Bert en Ernie, koken met Kanye West, wandelen met Whitney Houston, fietsen met Frank Sinatra, sporten met Shakira en niksen op de bank met NeYo.
Dus, zeg het horen van vogeltjes in het bos en het waaien van de wind, spetteren van het spek in de pan, het aan horen komen van automobielen en vreselijke brommers op de fiets, geconcentreerd sporten zonder mobiel aan je of oortjes/koptelefoon op maar vaarwel, allemaal niet nodig.
Een verklaring kan zijn, dat het luisteren naar (goede) muziek ervoor zorgt dat er dopamine wordt aangemaakt, net als bij het gebruik van amfetaminen en andere soorten drugs. Kan men hier dan ook verslaafd aan raken? Verklaard dit het overmatig gebruik van muziek?



Wat mij de laatste jaren is opgevallen is dat niet meer alleen de middelbare scholieren af en toe op de fiets met hun mobiel/boxen drillrap of hardstyle aan het luisteren zijn, maar ook mensen die enkele decennia ouder lijken te zijn, én lopend. Leuk, nog meer geluid in de openbare ruimte… Ik heb altijd geleerd dat dit enigszins respectloos is, maar tijden veranderen.
Dit fenomeen heb ik trouwens nooit begrepen, naast het feit van eerste en tweede klasser geweest te zijn, want dan gaat er gewoon een nieuwe wereld voor je open. Daar verwacht je het ook van. Leuk een beetje kloten met een mobieltje op de fiets.

Is muziek nu ook een soort ‘’consumptiegoed’’ geworden, in dezelfde stijl als sociale media? Altijd en overal muziek, altijd en overal scrollen op sociale media? Zijn mensen bang geworden voor hun eigen gedachten als het stil wordt? Rustig op een bankje zitten in het park en naar het park kijken lijkt tegenwoordig niet echt meer voor te komen in de praktijk, want smartfoon.

''Stilte'' kan hier wat breder worden opgevat dan letterlijk géén geluid meer horen om je heen. Omgevingsgeluid is eigenlijk ook stilte. Pratende mensen om je heen, lopende personen, fietsende mensen, voorbijrijdende auto's, een kopieerapparaat of een ''krakende'' hardeschijf.
Als het écht stil is in een huis hoor je vaak toch nog ergens wat kraken, een verwarmingsbuis, of met je raam open een enkel nachtdier en wat bladergeruis van bomen, of in de stad natuurlijk iets meer dan dat.

Het consumeren van muziek is natuurlijk ook veranderd in de loop van de tijd. Spotify kent vele gebruikers en uiteraard wordt hier ook veel data uit vergaard. Zo blijven afspeellijsten langer ‘’leuk’’ om naar te luisteren, want ze kennen jouw muzieksmaak beter dan jijzelf.

Even kijken naar mijn eigen gedrag. Ik heb een hekel aan grote dingen op mijn hoofd, laat staan mijn oren. Geen petten, caps, capuchons of oortjes, en al helemaal geen koptelefoons. In de trein is er weinig keus en gebruik ik oortjes met ruisonderdrukking, maximaal twee maal per week, niet langer dan 4 uur.
Voor de rest heb ik op de twee plekken waar ik vaak vertoef studiomonitoren staan en aparte subwoofers, want bas mag nooit ontbreken. Mijn voorkeur gaat dus uit naar geluid via speakers, geluid dat iets verder van je vandaan komt. Waarom eigenlijk? Omdat ik geluiden in het dagelijkse leven ook zo waarneem, iemand fietst drie meter voor je langs, en je de bas kan voelen. Mijn voorkeur van muziekconsumptie past dus ook niet zo goed bij wat ik veel om mij heen zie, dus kan ik ook wel begrijpen waarom dit mij misschien extra opvalt.

Muziek kan natuurlijk ook zorgen voor concentratie. Neem bijvoorbeeld rustige klassieke muziek, dit kan de concentratie in sommige gevallen juist bevorderen. In dezelfde trant kan muziek ook zorgen voor rust. Sommigen onder ons kunnen de concentratie maar moeilijk vinden met pratende mensen om zich heen, hier biedt muziek wel een nuttige uitkomst voor de verdoezeling van hinderlijk omgevingsgeluid. Echter, waar zorgt het dan voor tijdens het smeren van de boterhammen, het fietsen of het douchen? Op de weg naar een ‘’groenere’’ wereld kan je natuurlijk ook een nummer uitkiezen van drie minuten voor tijdens het douchen, om op je douchetijd te letten, ergo, waterconsumptie en gasverbruik. De andere kant kan het ook opgaan, lekker blijven meezingen en haast vergeten dat je onder de douche staat.

Gelukkig is muziek een subjectieve kwestie, dus één groot grijs gebied. Dat is maar goed ook, want de keuze is reuze. Wat ik wel hoop is dat de openbare ruimte wat stiller wordt. Dus geen optrekkende motorvoertuigen meer en afstammelingen van Pipo de Clown met muziek op de fiets of lopend op de trambaan.


Nou, tot een conclusie zijn we niet gekomen, maar daar is de mens ook veel te ingewikkeld, of te dom, voor.