Meer algemene onderwerpen, niet fotografie gerelateerd.

De mega micro ondergang - Kunststof

Door HackingDutchman op maandag 2 augustus 2021 12:39 - Reacties (8)
Categorie: Algemeen blogpost / column / gezeur, Views: 2.763

De mega micro ondergang - Kunststof

Het woord ‘’plastic’’ is een kreet overgenomen uit het Engels, dit is geen accurate term in de Nederlandsche taal. Kunststoffen is de juiste benaming. Er zijn drie soorten kunststoffen: thermoplasten, thermoharders en elastomeren.

Deze keer een post over de ondergang van de wereld door kunststof. Het is best wel een serieuze zaak, dus nu geen leuke afbeeldingen tussendoor.
Kleren en shampoo
Kunststoffen zijn er overal, overal. Van boterhammenzakjes tot de haren van bezems, van vacuüm verpakt voedsel tot gronddoek, van kleding tot voetbalvelden.
Het is algemeen bekend dat kunststoffen niet afbreken, maar afbreken in kleinere deeltjes, tegenwoordig gedoopt tot microplastics. Deze microplastics ontstaan dus als kunststoffen in het milieu terecht komen en verweren. Dit zijn niet alleen plastic flesjes die weggegooid worden in de natuur, of plastic zakken in de oceaan. Nee, niet alleen van die simpele dingen die je met een klein gemak in de afvalbak kan deponeren. Sommige dingen zijn, schrik niet, gemaakt van plastic om te slijten! Dit is in feite het domste wat je kan doen, denkend aan het milieu. De haren van de bezem slijten telkens als je ermee bezig bent. Zo hoeft het plastic niet eens te worden afgebroken, je slijt het al in zeer kleine stukjes tijdens het gebruik, meteen rijp om te worden opgenomen in ons leefmilieu. Om nog maar te zwijgen over autobanden...

Zo ook kleding gemaakt van kunststoffen, ‘’synthetische’’ kleding. Denk aan stoffen zoals, polyester, polyamide, elastaan, polyethyleentereftalaat (fleece), polyurethaan (lycra), acryl enzovoorts. Als je deze stoffen draagt slijt dit en komen ook minieme deeltjes hiervan in het milieu terecht. Tevens als je de kleding wast.
Vroegáh hadden ze nog goede filtertjes in de wasmachientjes zitten, die een groot deel van deze kunststoffen eruit filterde. Deze filters werkte zo goed, lees ‘’er komt zoveel kusntstof vrij tijdens het wasproces’’, dat de filters telkens verstopt raakten en moesten worden gereinigd of vervangen. Dat kostte allemaal teveel geld en moeite, dus werden de filters minder fijn of volledig weggehaald.
Al deze kleine stukjes kunststof van de kleertjes worden al decennia lekker weggespoeld het riool in. Waar ze uiteindelijk bij de waterzuivering aankomen die die microplastics er toch niet allemaal uit kan filteren.

Kunststoffen worden, als het goed is ‘’werden’’, ook gebruikt in beauty-producten, zoals bijvoorbeeld shampoo en scrubs. Deze kleine kunststoffen bolletjes hebben dan een schurende werking, om je huid of je tanden te reinigen. Ook worden deze ‘’microbeads’’, de ultra hippe term voor kleine stukjes kunststof, ook gebruikt om texturen te verbeteren en de viscositeit van producten aan te passen.


Intermezzo:
In Afrika ‘’recycled’’ een start-upje oude stukken kunststof tot straatsteentjes. Zo kunnen de minieme afgesleten stukjes kunststof, doordat mensen op de straatstenen lopen, met de eerste beste windvlaag of regenbui direct het milieu binnentreden. Op het eerste gezicht een leuk initiatief, maar als je er milieutechnisch naar kijkt, dom dom dom……….
Tevens zullen de plastic flesjes, en andere dergelijke gebruikte stukken kunststof, ook niet allemaal gemaakt zijn om extra slijtvast te zijn en goed bestand zijn tegen UV-straling, zodat deze straatstenen dubbel zo veel slijtage vertonen en dus nog meer kleine stukjes kunststof het milieu in werpen.
Aan dit voorbeeld kun je goed zien dat mensen de ernst van het probleem totaal niet inzien.
Wanneer wel en niet toepassen
Het gebruik van kunststof is in principe niet zo erg. De vervuiling ontstaat voor het grootste deel bij de verwerking als het tot afval is benoemd.

Kunststoffen in de voedselsector, als verpakkingsmateriaal voor voedsel, coatings aan de binnenzijde van metalen blikjes, tetra verpakkingen en andere objecten, moet gewoon geheel vermeden worden. Niet alleen om het feit dat veel van deze verpakkingen in de natuur belanden, maar ook om het feit van de migratie van onnatuurlijke stoffen vanuit de kunststof in het voedsel. Die stoffen krijgen je vervolgens binnen via de consumptie van het voedsel. Deze stoffen kunnen zorgen voor veel verschillende kwalen, van kanker tot onvruchtbaarheid en hormoonstoornissen.

Kunststof lijkt eigenlijk te mooi om waar te zijn. Het is gigantisch breed toepasbaar en biedt geweldige eigenschappen. Tevens is het vaak relatief goedkoop. Je kunt het misschien zelfs vergelijken met asbest. Ook ooit een wonderlijke vondst, maar helemaal de kop in gedrukt vanwege het feit dat je er allemaal nare ziektes van kreeg.
Echter, beide geven je helemaal geen nare ziektes, mits je rekening houdt met de negatieve aspecten van de materialen, én het gehele proces van winning tot afvalverwerking.
Als bij het winnen en verwerken van asbest ervoor wordt gezorgd dat de vezels niet verder de natuur in komen en de werknemers beschermd zijn, is er niets aan de hand. Tijdens het gebruik moet er worden gezorgd dat het materiaal niet kapot gaat. Tijdens de laatste fase moet het materiaal met zorg worden verwijderd en worden behandeld.
Ditzelfde geldt ook voor kunststof. De productiefase, op het feit dat het voornamelijk uit aardolie wordt gewonnen (laten we dat milieutechnische aspect voor nu maar even vergeten), is veilig. Het gaat vervolgens om het gebruik. Ook tijdens het gebruik van kunststoffen moet je zorgen dat het niet verweerd en in het milieu terecht kan komen. Tevens bij de recycling en afvalverkingsstappen is het van uitermate belang dat er geen sporen van het materiaal in het milieu terecht mogen komen. Het moet worden gerecycled, anaeroob worden verhit om de oliën en dergelijke te kunnen terugwinnen, of gewoon worden verbrand in een installatie met fatsoenlijke filters.

Treur niet! Kunststof kan je ook gewoon wél goed toepassen. Bij toepassingen waar het minimaal slijt, maar niet in het milieu terecht komt. Goede voorbeelden hiervan zijn: behuizingen voor je computer monitor, afvoerbuizen voor riool, cameralenzen, telefoons en tal van andere toepassingen, mits de materialen dus niet slijten en in het milieu terecht komen.
Gedragsverandering
Om te zorgen dat er met het verkeerd gebruik van kunststoffen wordt gestopt, moet er een flinke verandering in het huidige kunststoflandschap plaatsvinden.
De industrie zit volledig vast in kunststof. Er wordt nagenoeg alleen maar gekeken naar de doorontwikkeling van kunststoffen, en niet naar alternatieven die wél kunnen worden afgebroken in de natuur. Je hoort alleen af en toe een paar start-ups voorbijkomen die willen zorgen dat de verpakkingen van schimmels worden gemaakt, in plaats van piepschuim en andere kunststoffen. Hartstikke goed, maar er moet veel grootschaliger naar alternatieven worden gekeken.

Verandering is moeilijk, heel moeilijk. De mens houdt niet van verandering. Normaal gesproken worden mensen alleen geprikkeld tot verandering als zij bewust zijn én een voldoende ruime portemonnee hebben om de gemiste opbrengsten door de verandering te kunnen opvangen.
Één simpel voorbeeld, nog mooi Nederlandsch georiënteerd ook: Stimulering van elektrische auto’s en de laadinfrastructuur daarvan.
Nederland, is samen met Californië en Noorwegen, koploper van de wereld als het om elektrificatie draait. Hoe komt dit? In alle drie de net genoemde plaatsen werd er flink met geld gesmeten, subsidies, gunstige belastingmaatregelen en soortgelijke financiële hulpmiddelen. Want in de huidige maatschappij, hoe je het ook went of keert, het komt toch altijd weer uit op geld. Of het nu gaat om mensenrechten of het milieu, het geld wint áltijd.

Okee, de industrie zit vast in het kunststof gebruik en de consument ook nog, want die heeft geen zin om te veranderen.
Echter, uit studies blijkt dat een deel van de consumenten, deze groep blijkt overigens hoger opgeleid te zijn én verdient voldoende om 10% stijging te kunnen bekostigen, er wel wat voor over heeft om duurzamer te winkelen. Let wel op, dan moet het ook net zo makkelijk te krijgen zijn in de supermarkt als de andere producten, anders wordt de gedragsverandering te groot.
Wat moet er nu gebeuren om uit deze oneindige spiraal van kunststof te komen? Doorgaans is er maar één middel dat nu kan helpen, de overheid. De overheid kan alles veranderen met nieuwe wetten en regels. Er is dus grote druk vanuit de overheid nodig om meer te investeren in alternatieven. Er moeten harde deadlines in de toekomst gesteld worden om bijvoorbeeld in 2035 géén kunststof verpakkingen meer in winkels te hebben liggen, en in 2040 ook alle banden niet meer van synthetische elastomeren mogen zijn, maar van materialen die bij ingang van het leefmilieu wel gewoon netjes vergaan.
Zie ik dit gebeuren? Nee, want dit kost ‘’teveel’’ geld, plus de industrieën gaan gewoon de overheden aanklagen of lobbyen, zodat ze niet hoeven te veranderen, of alleen maar mondjesmaat.

Zelf moet ik mijn gedrag ook nog veranderen. Ik fiets ook gewoon naar de dichtstbijzijnde supermarkt, op rubberen fietsbanden, en kijk niet op internet naar van die alternatieve opties, waarbij je dingen in hervulbare glazen potten kan bestellen. Dit scheelt niet alleen afval, waar je tegenwoordig ook al veel voor betaald(hier 0,35 euro per kilo voor de grijze bak, já per kilo), maar bespaard ook het milieu heel wat kunststoffen. Mijn verandering komt later wel, als ik student af ben en ik verplicht de dienstplicht het burgerleven in moet.
Einde der tijden
Er wordt al jaren geroepen en gewaarschuwd over de gevaren van kunststoffen, specifieker de ‘’microplastics’’, maar als je om je heen kijkt in de stad en in de meest afgelegen gebieden van de wereld, de oceanen en in je achtertuin, is er weinig aan gedaan om de vervuiling tegen te gaan. Waarschijnlijk zal het economische belang wel weer te groot zijn.

Helaas is dit nog niet alles qua vervuiling. Je vraagt je oprecht af of dit ooit nog goed gaat komen. Persoonlijk denk ik van niet, daar is het al te laat voor. We kunnen alleen zorgen dat het niet erger wordt. Echter, als je ziet hoelang deze informatie al bekend is en hoe ver we zijn gevorderd in het verminderen van kunststoffen en dergelijke… bepaal je eindoordeel zelf maar.

Al die micro stukjes kunststof zorgen uiteindelijk voor de mega ondergang van ons leefmilieu. Lach nog maar even kort om die ironie, zolang het nog gezond kan.


Getypt op een toetsenbord gemaakt van nagenoeg 60%(volume) kunststoffen, ook heb ik een computermuis gebruikt, ongeveer voor 90% vervaardigd uit kunststoffen.[/url]

Leuk leesvoer over kunststoffen Polymeren, van keten tot kunststof

*Hoe staat het er in Nederland en de rest van de wereld voor? Kijk eens op het YouTube kanaal van Zembla, de site van NPO Tegenlicht, programma’s van Teun van de Keuken, radioprogramma van Argos, Follow the Money en nog veel meer soorten onderzoeksjournalistiek voor meer informatie betreffende vervuiling en andere zaken.

Sociale media (verpesten/verrijken je leven)

Door HackingDutchman op vrijdag 19 maart 2021 14:38 - Reacties (9)
Categorie: Algemeen blogpost / column / gezeur, Views: 2.475

Hot topic, de sociale media. Al geruime tijd is het bekend dat het eigenlijk niet veel goeds doet voor het mentale en fysieke welzijn van de mens.

Kijk eens om je heen, in je eigen huis, op de uni, in je studentenhuis, op straat, bij je werk, op school, in de trein, bij de bushalte of andere openbare gelegenheden. Vaak zie je wel iemand, meestal meerder mensen, op de smartphone kijken en scrollen. In het merendeel van de gevallen ook nog eens in een slechte houding voor de nek, strak naar onder kijkend, en de ogen te dicht bij het scherm.

Uit onderzoeken is al talloze keren gebleken dat de concentratiespanne van de mens de afgelopen decennia sterk is afgenomen. Komt dit door de smartphone, sociale media, computer of het drukker wordend leven van de mens? Het is al aan alles gelinkt. Maar, om mij heen kijkende, denk ik dat de sociale media in combinatie met de smartphone toch wel een significant aandeel hieraan heeft bijgedragen.

In ben in deze context vooral een persoon die observeert, want ik heb van de populaire sociale mediaplatformen alleen YouTube dat ik zelf (meestal) dagelijks gebruik. Zelf maak ik geen gebruik van en heb ik geen accounts bij Facebook, Snapchat, TikTok, Instagram, WhatsApp en et cetera. Een Twitter account heb ik alleen voor de klantenservice, voor bijvoorbeeld de PostNL en DHL (Ik verzend nogal wat pakketten).

Om mij heen zie ik nagenoeg altijd dat mensen op Instagram, Facebook, TikTok of Snapchat zitten, als ze op hun mobiel bezig zijn. Chat applicaties niet zoveel. Wat ze hierop doen is het kijken van foto’s, bewerkte meme’s of het kijken van korte filmpjes. Consumeren van dingen, dingen die eigenlijk niets met de persoon doen. Af en toe een lach, maar meestal gewoon doorswipen of klikken.

Ik heb wel een tijdje op Reddit gezeten, een aantal maanden. Toen heb ik ook een beetje deelgenomen aan het net beschreven gedrag. Scrollen om te kijken naar filmpjes en plaatjes. 99% is pure onzin en doet niets met je, misschien zelfs wel 99,99%. Die ene procent produceert een lach, voor de rest niets. Na een paar maanden dus mee gestopt, omdat ik tot de conclusie kwam dat het eigenlijk nog onzinniger was dan gamen, naar mijn mening.

Afgezien van het feit dat dit je concentratiespanne volledig om zeep helpt, verpest het ook wel degelijk je ogen. Probeer het maar eens, ga eens een uur naar een schermpje staren nog geen 30cm van je ogen vandaan, en probeer dan eens ver weg te focussen. Je merkt dat je ogen even moeten wennen.
Als hobbyfotograaf valt mij dit misschien wat meer op dan anderen. Je merkt het eigenlijk ook al wanneer je te lang naar je computer/laptopscherm hebt gekeken. Zelf ook veel last nu tijdens corona, colleges zijn online, verslagen online, vergaderingen online, je krijgt er letterlijk een scheel gevoel van.

Er zijn daarom nogal wat wetenschappers en oogartsen die beweren dat straks een groot deel, van de nu jeugdige mensen, bijziend wordt. Dit komt door het langdurig kijken, tijdens met name de jeugd, naar objecten die dichtbij je ogen staan, zoals boeken, tablets, schermen en dergelijke. Dus, niet alleen de smartphone is hier een boosdoener. Een fervente boekenlezer is hier ook de sigaar. Slinger, of werp, uw kinderen dus na school vooral naar buiten en laat ze niet te lang achter een beeldscherm zitten. Dat is wat je hieruit kunt opmaken. Uiteraard is lezen belangrijk voor de ontwikkeling van een kind, dus naast het lezen van boeken/teksten, wil je ze zo weinig mogelijk achter/voor objecten zetten die dichtbij de ogen staan.

Terug naar het mentale gedeelte. Wat doet dit scrollen nu met je? Op TikTok kleine korte, zogenaamde, vermakelijke filmpjes bekijken, die nog geen minuut duren. Op Instagram kijken naar korte filmpjes of fotootjes met wat kekke filters erbij. Of meedoen aan de loterij met je privégegevens op het welbekende Facebook.
Verrijken dit soort dingen nu je leven of kun je beter gewoon een serie of film kijken of gaan gamen voor je vermaak? Kun je niet beter iets gaan doen wat je leuk vindt en ook nog een soort van nuttig is, zoals een hobby? Wordt je jaloers van de dingen die je ziet, gelukkig, boos, blij, opgelaten of bang? Of kijk je hiernaar, consumeer je de bewegende of stilstaande pixels en blijft de doos voor de rest leeg?
Dat zijn de voornaamste dingen die ik mij afvraag.
Zelf valt het mij op dat veel mensen geen echte hobby’s meer hebben. Het kijken naar films of series, op de bank zitten/computer en Netflix kijken, wordt nu ook al als hobby genoemd. Net als veel andere mensen vind ik het ook leuk om naar een goede film te kijken, maar is dit ook meteen een van mijn hobby's? Sporten als hobby vind ik ook een moeilijke. Naar mijn mening is dat eigenlijk een vereiste en telt dat niet mee als hobby, behalve als je er een levensstijl van maakt.
Hier ben ik waarschijnlijk wel wat pessimistisch/star in. Want, de definitie van een hobby is namelijk vrij breed: ''ontspannende bezigheid voor in de vrije tijd; = liefhebberij'' (vandale.nl)

Ik hoop dat meer mensen van de sociale media afstappen en andere dingen gaan doen, die wat meer je leven of het leven van andere mensen verrijken. Zodat het welzijn van jezelf of anderen er wat op vooruit gaat.

Is Tweakblog eigenlijk ook een vorm van sociale media? Verrijkt sociale media je leven eigenlijk wel? Of is dat eigenlijk ook niet nodig? Ben ik te pessimistisch? Is AMD beter dan Intel? Zijn ramen beter dan een appel?

Hoe kijken jullie hiertegen aan? Laat een reactie achter.

*Sorry dat dit geen post is over analoge lenzen. Ik wacht nog steeds op de spullen van Alie, duurt ff voordat dat allemaal binnen is.